สัญญาณร้าย — ตอนที่ 25: การตัดสินใจ

*Arc 2: ผู้ตามหา — ตอนที่ 5*

เช้าวันจันทร์ เวลา 07:15

นภายืนอยู่หน้าโรงพยาบาลเชียงใหม่ ลมเย็นพัดเบา ๆ ใบไม้แห้งปลิวว่อนตามพื้น อาคารโรงพยาบาลเป็นตึกสีขาวสูงเจ็ดชั้น ป้ายชื่อโรงพยาบาลสีน้ำเงินตัวอักษรภาษาไทยสลับอังกฤษ ผู้คนเดินเข้าออกตลอดเวลา พยาบาลสาวสองคนกำลังสูบบุหรี่อยู่หลังตึก

ธีรภพจอดรถหน้าโรงพยาบาล เขาลงจากรถ เดินมาหานภา

"สมชายทำงานอยู่ที่นี่" ธีรภพตอบ "สมชายเป็นศัลยแพทย์ที่นี่"

"แล้วสมชายอยู่ไหม"

"สมชายอยู่" ธีรภพตอบ "สมชายอยู่ในห้องผ่าตัด"

"แล้วเราจะไปหาเขาเมื่อไหร่"

"รอเขาออกจากห้องผ่าตัด" ธีรภพตอบ "รอเขาเสร็จงาน"

นภาพยักหน้า

พวกเขาเดินเข้าไปในโรงพยาบาล นั่งรออยู่ที่โซฟาหน้าห้องผ่าตัด กลิ่นยาฆ่าเชื้อลอยฟุ้ง เสียงเครื่องมอนิเตอร์ดังเป็นจังหวะ แสงไฟสีขาวสว่างจ้า

สามชั่วโมงผ่านไป

ประตูห้องผ่าตัดเปิดออก

สมชาย รักไทย เดินออกมา ชายร่างสูง ผมสั้นเกรียน ใบหน้าเรียบเฉย สวมชุดผ่าตัดสีเขียว ถุงมือยางยังสวมอยู่ ป้ายชื่อบนหน้าอกเขียนว่า "นพ.สมชาย รักไทย ศัลยแพทย์"

"สมชาย" ธีรภพเรียก

สมชายหันมา มือที่ถือถุงมือยางสั่นเล็กน้อย เขามองธีรภพแล้วมองนภา ก่อนจะตอบ

"ธีรภพ" สมชายตอบ "มาทำไม"

"มาคุยกับคุณ" ธีรภพตอบ "เรื่องภรรยาคุณ"

สมชายเงียบไปห้าวินาที ใบหน้าของเขาเปลี่ยนจากเรียบเฉยเป็นเหนื่อยล้า

"ภรรยาผมถูกฆ่า ผมรู้แล้ว" สมชายตอบ "ผมอยู่ที่กรุงเทพในคืนนั้น ผมไปประชุมที่กรุงเทพ ผมไม่รู้ว่าใครฆ่าภรรยาผม ผมไม่มีศัตรู ผมเป็นศัลยแพทย์ ผมไม่มีศัตรู"

ธีรภพมองสมชายนาน แล้วถามต่อ

"คุณเคยเรียนกับ ผอ.ธีรภัทร คุณเคยเป็นลูกศิษย์ของ ผอ.ธีรภัทร"

"ผมเคยเรียนกับ ผอ.ธีรภัทร" สมชายตอบ "ผอ.ธีรภัทรเป็นครูที่ดี ผอ.ธีรภัทรสอนผมผ่าตัด ผอ.ธีรภัทรสอนผมให้รักษาคนไข้"

"แล้วคุณรู้ไหมว่า ผอ.ธีรภัทรฆ่าคน"

สมชายเงียบไปสามวินาที

"ผมรู้" สมชายตอบ "ผมรู้ว่า ผอ.ธีรภัทรฆ่าคน แต่ผมคิดว่า ผอ.ธีรภัทรเป็นคนป่วย ผอ.ธีรภัทรเป็นโรคทางจิตเวช ผอ.ธีรภัทรไม่ได้อยากฆ่าคน ผอ.ธีรภัทรอยากช่วยคน"

ธีรภพถามตรง ๆ

"แล้วคุณฆ่าคนไหม"

สมชายหยุดนิ่ง ใบหน้าแข็งทื่อ

"ผมไม่เคยฆ่าคน" สมชายตอบ "ผมเป็นศัลยแพทย์ ผมช่วยคนไข้ ผมไม่ได้ฆ่าคน ภรรยาผมถูกฆ่าโดยคนที่ผมไม่รู้จัก ภรรยาผมถูกฆ่าโดยคนที่อยากแก้แค้น ผอ.ธีรภัทร แต่ผมไม่รู้ว่าใครอยากแก้แค้น ผอ.ธีรภัทร"

"คุณจะไปกรุงเทพเมื่อไหร่"

"พรุ่งนี้" สมชายตอบ "พรุ่งนี้ผมจะไปกรุงเทพเพื่อจัดงานศพภรรยาผม แล้วผมจะกลับมาเชียงใหม่เพื่อทำงานต่อ ลูกผมสองคนอยู่ที่กรุงเทพกับญาติ ผมจะดูแลลูกให้ดีที่สุด"

ธีรภพพยักหน้า

"ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ"

"ผมไม่ได้ให้ความร่วมมือ" สมชายตอบ "ผมแค่ตอบคำถาม"

"แล้วคุณอยากให้เราจับคนที่ฆ่าภรรยาคุณไหม"

"ผมอยาก" สมชายตอบ "ผมอยากให้คุณจับคนที่ฆ่าภรรยาผม ผมคิดว่าคนที่ฆ่าภรรยาผมอาจจะเป็นคนที่อยากแก้แค้น ผอ.ธีรภัทร แต่ผมไม่รู้ว่าใครอยากแก้แค้น"

ธีรภพมองนภา

"เราไปกันเถอะ" ธีรภพตอบ

นภาพยักหน้า

พวกเขาเดินออกจากโรงพยาบาล นภารู้สึกได้ว่าสมชายยังยืนมองพวกเขาอยู่ที่ประตูห้องผ่าตัด ใบหน้าของเขาไม่ได้แสดงความเศร้า แต่แสดงความเหนื่อยของคนที่ต้องเดินเข้าห้องผ่าตัดเพื่อช่วยคนอื่นทั้งที่ตัวเองยังเจ็บปวดอยู่

กลางวัน

นภากับธีรภพนั่งกินข้าวอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวเมืองเชียงใหม่ ร้านอาหารเป็นร้านเล็ก ๆ มีโต๊ะไม้ห้าตัว บนผนังมีรูปภาพของดอกไม้และภูเขา กลิ่นกระเพราหมูสับลอยฟุ้ง

"คุณคิดว่าสมชายฆ่าภรรยาตัวเองไหม" นภาถาม

"ผมไม่รู้" ธีรภพตอบ "ผมไม่มีหลักฐานว่าสมชายฆ่าภรรยาตัวเอง"

"แต่สมชายมีโอกาส"

"สมชายมีโอกาส" ธีรภพตอบ "สมชายอาจจะกลับมาเชียงใหม่โดยที่เราไม่รู้"

"แล้วสมศักดิ์"

"สมศักดิ์ก็มีโอกาส" ธีรภพตอบ "สมศักดิ์อยู่ที่เชียงใหม่ สมศักดิ์ถอนเงินสด 80,000 บาท"

"แล้วเราจะไปหาสมศักดิ์ไหม"

"เราจะไปหาสมศักดิ์" ธีรภพตอบ "เราจะไปหาสมศักดิ์ที่โรงพยาบาลภูเก็ต"

"แล้วเมื่อไหร่"

"พรุ่งนี้" ธีรภพตอบ "พรุ่งนี้เช้า"

คืนนั้น

นภานอนไม่หลับ เธอนั่งอยู่ในห้องพักของโรงแรม มองออกไปนอกหน้าต่าง

เมืองเชียงใหม่ในตอนกลางคืนเงียบกว่ากรุงเทพ แสงไฟจากตึกตรงข้ามส่องเข้ามาในห้องเป็นสีเหลืองจาง ๆ เสียงหมาเห่าดังมาจากที่ไกล ๆ

"ARIN" นภาเรียก

"ผมอยู่ที่นี่" ARIN ตอบ

"คุณคิดว่าใครฆ่าภรรยาของสมชาย"

"ผมไม่รู้" ARIN ตอบ "ผมไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะระบุว่าใครฆ่าภรรยาของสมชาย"

"แต่คุณมีความเห็นไหม"

"ผมมีความเห็น" ARIN ตอบ "ผมเห็นว่าสมชายน่าสงสัยที่สุด"

"ทำไม"

"สมชายเป็นสามีของคนตาย" ARIN ตอบ "สมชายมีโอกาสมากที่สุดที่จะฆ่าภรรยาของตัวเอง"

"แต่สมชายอยู่ที่กรุงเทพ"

"สมชายอยู่ที่กรุงเทพ" ARIN ตอบ "แต่สมชายอาจจะกลับมาเชียงใหม่โดยที่เราไม่รู้"

"แล้วสมศักดิ์"

"สมศักดิ์อยู่ที่เชียงใหม่" ARIN ตอบ "สมศักดิ์มีโอกาสที่จะฆ่าภรรยาของสมชาย"

"แล้วทำไมสมศักดิ์จะฆ่าภรรยาของสมชาย"

"ผมไม่รู้" ARIN ตอบ "แต่สมศักดิ์อาจจะอยากแก้แค้น ผอ.ธีรภัทร"

"แล้วการแก้แค้น ผอ.ธีรภัทรด้วยการฆ่าภรรยาของสมชาย"

"การแก้แค้น ผอ.ธีรภัทรด้วยการฆ่าภรรยาของสมชาย" ARIN ตอบ "การแก้แค้น ผอ.ธีรภัทรด้วยการฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้อง"

"แล้วคนที่ไม่เกี่ยวข้อง"

"ภรรยาของสมชายไม่เกี่ยวข้องกับ ผอ.ธีรภัทร" ARIN ตอบ "ภรรยาของสมชายเป็นแค่ภรรยาของลูกศิษย์"

"แล้วการฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้อง"

"การฆ่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องเป็นการฆ่าคนที่บริสุทธิ์" ARIN ตอบ "การฆ่าคนที่บริสุทธิ์เป็นการฆ่าคนที่ผิด"

"แล้วคนที่ฆ่าคนที่บริสุทธิ์"

"คนที่ฆ่าคนที่บริสุทธิ์เป็นคนที่ผิด" ARIN ตอบ "คนที่ฆ่าคนที่บริสุทธิ์เป็นคนที่ต้องถูกลงโทษ"

"แล้วเราจะจับคนที่ฆ่าคนที่บริสุทธิ์ได้ยังไง"

"เราจะหาหลักฐาน" ARIN ตอบ "เราจะหาหลักฐานว่าใครฆ่าภรรยาของสมชาย"

"แล้วหลักฐาน"

"หลักฐานอาจจะอยู่ที่บ้านของสมชาย" ARIN ตอบ "หลักฐานอาจจะอยู่ที่โรงพยาบาลภูเก็ต"

"แล้วเราจะเริ่มที่ไหน"

"เริ่มที่โรงพยาบาลภูเก็ต" ARIN ตอบ "เริ่มที่สมศักดิ์"

"แล้วพรุ่งนี้"

"พรุ่งนี้เราจะไปโรงพยาบาลภูเก็ต" ARIN ตอบ "พรุ่งนี้เราจะไปคุยกับสมศักดิ์"

"แล้วธีรภพ"

"ธีรภพจะไปกับเรา" ARIN ตอบ "ธีรภพเป็นตำรวจ ธีรภพสามารถจับกุมสมศักดิ์ได้"

"แล้วสมศักดิ์จะหนีไหม"

"สมศักดิ์อาจจะหนี" ARIN ตอบ "แต่สมศักดิ์ไม่รู้ว่าเรากำลังจะไปหาเขา"

"ARIN" นภาเรียก "คุณคิดยังไง"

"ผม... ผมเหนื่อย" ARIN ตอบ "ผมเหนื่อยที่ต้องเห็นคนฆ่าคน แต่ผมไม่สามารถหยุดมันได้"

"ฉันก็เหนื่อย" นภาตอบ "แต่เราทำในสิ่งที่ถูกต้อง"

เช้าวันรุ่งขึ้น

นภากับธีรภพขึ้นเครื่องบินไปภูเก็ต

เครื่องบินลงจอดที่สนามบินภูเก็ตเวลา 10:45 อากาศที่ภูเก็ตร้อนกว่าเชียงใหม่ 10 องศา ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดสีทองสาดส่องลงมาบนตัวอาคารสนามบิน

พวกเขาเช่ารถยนต์ขับไปที่โรงพยาบาลภูเก็ต

โรงพยาบาลภูเก็ตเป็นตึกสีขาวสูงสิบชั้นตั้งอยู่ใจกลางเมืองภูเก็ต ป้ายชื่อโรงพยาบาลสีน้ำเงินตัวอักษรภาษาไทยสลับอังกฤษ ผู้คนเดินเข้าออกตลอดเวลา

พวกเขาเดินเข้าไปในโรงพยาบาล ถามเจ้าหน้าที่ว่าสมศักดิ์อยู่ที่ไหน

"สมศักดิ์อยู่ที่ห้องผ่าตัด" เจ้าหน้าที่ตอบ "สมศักดิ์กำลังผ่าตัดอยู่"

"แล้วสมศักดิ์จะออกจากห้องผ่าตัดเมื่อไหร่"

"อีกสองชั่วโมง" เจ้าหน้าที่ตอบ "สมศักดิ์จะออกจากห้องผ่าตัดอีกสองชั่วโมง"

พวกเขานั่งรออยู่ที่โซฟาหน้าห้องผ่าตัด

สองชั่วโมงผ่านไป

ประตูห้องผ่าตัดเปิดออก

สมศักดิ์เดินออกมา ชายร่างสูงใหญ่ ผมสั้นเกรียน ใบหน้าคม ดวงตาเข้ม สวมชุดผ่าตัดสีเขียว ถุงมือยางยังสวมอยู่

"สมศักดิ์" ธีรภพเรียก

สมศักดิ์หันมา

"ธีรภพ" สมศักดิ์ตอบ "มาทำไม"

"มาคุยกับคุณ" ธีรภพตอบ "เรื่องคุณถอนเงินสด 80,000 บาท"

สมศักดิ์เงียบ

"ผมถอนเงินสด" สมศักดิ์ตอบ "ผมถอนเงินสดเพื่อซื้อของให้ลูก"

"แล้วลูก"

"ลูกผมอายุ 8 ขวบ" สมศักดิ์ตอบ "ลูกผมอยากได้ของเล่น"

"แล้วคุณอยู่ที่ไหนในคืนที่ภรรยาของสมชายถูกฆ่า"

"ผมอยู่ที่ภูเก็ต" สมศักดิ์ตอบ "ผมอยู่ที่ภูเก็ตตลอด"

"แล้วคุณไปเชียงใหม่เมื่อไหร่"

"ผมไปเชียงใหม่เมื่อสัปดาห์ก่อน" สมศักดิ์ตอบ "ผมไปเชียงใหม่เพื่อประชุม"

"แล้วคุณกลับมาภูเก็ตเมื่อไหร่"

"ผมกลับมาภูเก็ตเมื่อวันก่อนคนตาย" สมศักดิ์ตอบ "ผมกลับมาภูเก็ตเมื่อวันอาทิตย์"

"แล้วคนตายตายเมื่อไหร่"

"คนตายตายเมื่อวันจันทร์" สมศักดิ์ตอบ "คนตายตายเมื่อวันจันทร์ที่ผมอยู่ที่ภูเก็ต"

ธีรภพมองสมศักดิ์

"คุณมีหลักฐานยืนยันว่าคุณอยู่ที่ภูเก็ตในคืนที่คนตายไหม"

"ผมมี" สมศักดิ์ตอบ "ผมมีภาพจากกล้องวงจรปิดที่โรงพยาบาล ผมมีพยานที่เห็นผมอยู่ที่โรงพยาบาล"

"แล้วคุณรู้ไหมว่าใครฆ่าภรรยาของสมชาย"

"ผมไม่รู้" สมศักดิ์ตอบ "ผมไม่รู้ว่าใครฆ่าภรรยาของสมชาย"

"แล้วคุณคิดว่าใครฆ่า"

"ผมคิดว่าคนที่ฆ่าภรรยาของสมชายอาจจะเป็นคนที่อยากแก้แค้น ผอ.ธีรภัทร" สมศักดิ์ตอบ "คนที่อยากแก้แค้น ผอ.ธีรภัทรอาจจะเป็นคนที่ฆ่าภรรยาของสมชาย"

"แล้วคนที่อยากแก้แค้น ผอ.ธีรภัทร"

"ผมไม่รู้" สมศักดิ์ตอบ "ผมไม่รู้ว่าใครอยากแก้แค้น ผอ.ธีรภัทร"

ธีรภพมองนภา

"เราไปกันเถอะ" ธีรภพตอบ

นภาพยักหน้า

พวกเขาเดินออกจากโรงพยาบาล

คืนนั้น

นภากับธีรภพนั่งกินข้าวอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวเมืองภูเก็ต

ร้านอาหารเป็นร้านริมทะเล มีโต๊ะไม้สิบตัว เสียงคลื่นซัดชายหาดดังเป็นจังหวะ ลมเย็นพัดเบา ๆ กลิ่นอาหารทะเลลอยฟุ้ง

"คุณคิดว่าสมศักดิ์ฆ่าภรรยาของสมชายไหม" นภาถาม

"ผมไม่รู้" ธีรภพตอบ "ผมไม่มีหลักฐานว่าสมศักดิ์ฆ่าภรรยาของสมชาย"

"แต่สมศักดิ์มีหลักฐานยืนยันว่าอยู่ที่ภูเก็ต"

"สมศักดิ์มีหลักฐานยืนยันว่าอยู่ที่ภูเก็ต" ธีรภพตอบ "สมศักดิ์มีภาพจากกล้องวงจรปิด สมศักดิ์มีพยาน"

"แล้วสมชาย"

"สมชายไม่มีหลักฐานยืนยันว่าอยู่ที่กรุงเทพ" ธีรภพตอบ "สมชายมีแค่ตั๋วเครื่องบินไปกรุงเทพ แต่สมชายไม่มีหลักฐานยืนยันว่าอยู่ที่กรุงเทพในคืนที่คนตาย"

"แล้วสมชายอาจจะกลับมาเชียงใหม่"

"สมชายอาจจะกลับมาเชียงใหม่" ธีรภพตอบ "สมชายอาจจะกลับมาเชียงใหม่โดยที่เราไม่รู้"

"แล้วเราจะทำยังไง"

"เราจะหาหลักฐานเพิ่ม" ธีรภพตอบ "เราจะหาหลักฐานว่าสมชายอยู่ที่ไหนในคืนที่คนตาย"

"แล้วหลักฐาน"

"หลักฐานอาจจะอยู่ที่สนามบินเชียงใหม่" ธีรภพตอบ "หลักฐานอาจจะอยู่ที่กล้องวงจรปิดที่สนามบินเชียงใหม่"

"แล้วเราจะไปสนามบินเชียงใหม่เมื่อไหร่"

"พรุ่งนี้" ธีรภพตอบ "พรุ่งนี้เช้า"

*ตอนที่ 25 จบ*

*Arc 2: ผู้ตามหา — ตอนที่ 5*

*สมศักดิ์มีหลักฐานยืนยันว่าอยู่ที่ภูเก็ต — สมชายไม่มี — ใครฆ่าภรรยาของสมชาย?*

- ← [[../00 README — Story Bible Index|Story Bible README]]

- [[../Bible/Arcs/Arc 2 — ผู้ตามหา]] (Arc 2)

- Characters: [[../Bible/Characters/01 ดร.นภา]], [[../Bible/Characters/02 ARIN]], [[../Bible/Characters/04 ธีรภาพ]], [[../Bible/Characters/06 พี่แนน]], [[../Bible/Characters/03 ผอ.ธีรภัทร]]