ฝนขาดเม็ด หยดค้างยอดไผ่ท้ายเมืองแม่น้ำดาว ตกแอ่งดังก้อง
ห่อสั่นแรง ลมหายใจแผ่ว ฉันกระชับแขน
"เข้าดง อย่าวิ่งตรง" ฉัน
ลิลี่ดันจินยีเข้ากอ อันกักฝุ่นโขมหมอกต่ำ มินชี้ร่องไผ่แก่
เปรี๊ยะ ลำไผ่หักเป็นเส้นจากปากป่า มุ่งที่ซ่อนเรา แหวนร้อนชี้ทะลุกอ — ไม่ชี้ศัตรู ชี้ทางหนีทิศที่กลิ่นแกนเจือดินได้
มิน "อย่าตอบด้วยฟ้า ไผ่หักตามกลิ่น"
โขม "หมอกพอพรางตาคน ไม่พรางคลื่นไร้ร่าง"
จินยี "หนูกลัวค่ะ ไม่เปิด"
อัน "เลี้ยวเมื่อหักใกล้ ข้าบอกจังหวะ"
เราคลานรากไผ่ ห่อเอียง ชาดไม่โชว์ ฝนเก่าเปียกเสื้อ
ไผ่หักใกล้ขึ้น ฉันไม่โชว์ขั้นสาม หน่วง
ลิลี่ "ซ้าย"
อันนิ้วหนึ่ง
เราซ้าย เส้นหักตรงไปซอกเก่าที่ไม่มีคน
ดี
ไม่จบ
ระบบแดงซ้ำ คลื่นล็อกกลิ่นทิศตะวันออก เลื่อนเข้าดงลึก
แหวนร้อนจัด ชี้ดงลึกตามน้ำ ไม่ชี้ปากป่าที่หัก
ตามแหวน
ไม่ตามเสียงหักที่ย้อน
ฝนขาดเม็ด หยดค้างยอดไผ่ตกแอ่งดังก้อง ปากป่าท้ายเมืองแม่น้ำดาวไม่ใช่ที่พัก เป็นทางเลี้ยว
ระบบแดง คลื่นเลี้ยวเข้าปากป่า ไล่กลิ่นแกนเมฆาคราม
ห่อสั่นแรง ฉันกระชับแขน "เข้าดง อย่าวิ่งตรง"
ลิลี่ดันจินยีเข้ากอ อันกักฝุ่น โขมหมอกต่ำ มินชี้ร่องไผ่แก่
เปรี๊ยะ ลำไผ่หักเป็นเส้นจากปากป่า มุ่งที่ซ่อนเรา แหวนร้อนชี้ทะลุกอ ไม่ชี้ศัตรู ชี้ทางหนีที่กลิ่นแกนเจือดินได้
มิน "อย่าตอบด้วยฟ้า ไผ่หักตามกลิ่น"
โขม "หมอกพอพรางตาคน ไม่พรางคลื่นไร้ร่าง"
จินยี "หนูกลัวค่ะ ไม่เปิด"
อัน "เลี้ยวเมื่อหักใกล้ ข้าบอกจังหวะ"
เราคลานรากไผ่ ห่อเอียง ชาดไม่โชว์ ฝนเก่าเปียกเสื้อ ไผ่หักใกล้ขึ้น ฉันไม่โชว์ขั้นสาม หน่วง
ลิลี่ "ซ้าย"
อันนิ้วหนึ่ง
เราซ้าย เส้นหักตรงไปซอกเก่าที่ไม่มีคน
ดี ไม่จบ
ระบบแดงซ้ำ คลื่นล็อกกลิ่นทิศตะวันออก เลื่อนเข้าดงลึก แหวนร้อนจัด ชี้ดงลึกตามน้ำ ไม่ชี้ปากป่าที่หัก
ฉัน "ตามแหวน ไม่ตามเส้นหัก"
โขมนำร่องแก่ ลิลี่คุ้มจินยี อันท้าย มินฟังราก
ไผ่หักอีกต้น ใกล้หลังสิบก้าว
ร่องไผ่แก่คับแคบ รากเกี่ยวข้อเท้า ฉันเตะรากไม่เตะลำ ลำหักดังคือการตอบกลิ่น
เปรี๊ยะใกล้หลังเจ็ดก้าว อันนิ้วสอง เราขวา เส้นหักซ้ายไปกอว่าง
มิน "กลิ่นแกนเจือดินทางนี้ แหวนชี้ทางนี้ คนละทางกับเส้นหัก ดี"
โขมหมอกต่ำพรางตาถ้ามีคนสวน ไร้คน มีแต่คลื่น
จินยีสะดุดราก ลิลี่รับแขน น้องไม่ร้อง "ค่ะ"
ฉัน "เงียบ คลาน"
ดงลึกขึ้น แสงเช้าถูกยอดไผ่กิน หยดเก่าเปียกคอ ห่อเอียงเหนือราก ห้ามชาดเปียจนสีฉาน
ระบบแดงซ้ำ ล็อกตะวันออก เลื่อนดงลึก แหวนร้อนจัดชี้ตามน้ำในดง ไม่ชี้ปากป่า
ลิลี่ "ซอกหินท้ายดง"
มิน "เห็นร่อง"
อัน "หักใกล้ เลี้ยวเมื่อข้าบอก"
นิ้วหนึ่ง เราชิดผนังราก ไผ่หักผ่านที่เราเพิ่งคลาน ระยะหายใจ ถ้าช้าหากอเดิมเจอ
ฉันกอดห่อแน่น ลมหายใจแผ่วใต้ผ้า อย่าเปิดแม้กลัว
ดงยังไม่สิ้น
ซอกหินท้ายดงเย็นจนลมหายใจเป็นควัน เราลงตามมิน โขมคลุมปาก ไผ่หักผ่านกอเก่า ระยะหายใจ รอดเพราะเลี้ยว
รอสามลม หักจาง ระบบแดงใหม่ ตามห้วย ต้นน้ำหักเร็ว แหวนชี้ปากห้วย โขมย้ำไม่ใช่ทูตลงกาย อันไม่ทัก ลิลี่ห้ามขึ้นตลิ่งตรง
ฉันกอดห่อลงแอ่งราก ชาดเหนือน้ำ จินยีเปียก ไม่เปิด
คลื่นจะผ่านแอ่งหรือแยกก่อนเราขยับ?
รากไผ่เกี่ยวข้อเท้าฉันอีก ฉันเตะราก "อย่าหักลำ"
ลิลี่ "ซ้ายอีกไหม"
อัน "รอ" นิ้วสอง "ขวา"
เราขวา เส้นหักซ้ายกอว่าง มิน "กลิ่นเจือดินทางแหวน คนละทางเส้นหัก ดี"
โขม "ไร้คน มีแต่คลื่น"
จินยีสะดุดราก นางรับแขน "ค่ะ"
ฉัน "คลาน เงียบ"
ดงกินแสง หยดเปียกคอ ห่อเอียงเหนือราก ชาดห้ามฉาน ระบบล็อกตะวันออก แหวนร้อนชี้ดงตามน้ำ
ลิลี่ "ซอกท้าย"
มิน "ร่องนั่น"
อัน "หักใกล้ ชิดผนัง"
เราชิด ไผ่หักผ่านที่เพิ่งคลาน ระยะหายใจ รอดเพราะเลี้ยว
ฉัน "ลงซอกเมื่อมินพยัก"
มินพยัก โขมคลุมปาก ลิลี่ดันน้อง อันท้าย ฉันกลางกอดห่อ ลมหายใจเป็นควัน
รอสามลม หักจาง ระบบตามห้วย ต้นน้ำหักเร็ว แหวนชี้ปากห้วย
โขม "คลื่น ไม่ใช่ทูตลงกาย"
อัน "ไม่ทัก"
ลิลี่ "อย่าขึ้นตลิ่งตรง"
ฉันพยัก ห่อมิด แอ่งรากยังไม่ถึง
แอ่งรากคับ หกคนงอ ห่อเหนือน้ำ ฉันถามมิน "ขึ้นปากไหม"
มิน "ไม่ ดึงไปที่คลื่น"
อัน "กักบ้าง"
โขม "พรางบ้าง"
ลิลี่ "เด็กเปียกแล้ว"
จินยี "ไม่เปิดค่ะ"
ระบบแยกสองทิศ ร้อนผ่าวแหวน ตามห้วยกับวนดง
มิน "อย่าเดินกลาง"
ลิลี่ "ทิศแหวนชี้แรง"
ฉัน "ห้วย เลาะต่ำ"
รอหักดงจางสามลม คลานรากริมน้ำ หินดำสองแยกยังไม่ถึง ทูตไม่ลง ขั้นสามคง ห้ามเปิด
ห่อมุดเมื่อคลื่นแยก ฉันไม่ฉีกปลอบ ปลอบด้วยเดิน ตามลิลี่ที่ว่าไว้ริมน้ำ
โขมนำต่ำ ลิลี่ท้าย อันท้ายลม มินอ่าน ฉันกลาง
กลิ่นแกนยังไม่ขาด โคลนช่วยแค่บ้าง เสี่ยงทิศดงที่ห่าง เลือกทิศห้วยที่ตาม
แยกถึงเท้าเมื่อไรยังไม่รู้
รอหักดงจางสามลมในแอ่ง ฉันกอดห่อ ลิลี่เฝ้าท้าย อันกัก โขมคลุม มินนับลม จินยีเปียกไม่เปิด
มิน "จางแล้ว คลานราก"
อัน "ทิศห้วยติด"
โขม "ทิศดงห่าง"
ลิลี่ "ห้ามกลาง"
ฉัน "ซ้ายตามแหวน เมื่อถึงแยก"
คลานเข่าชา ห่อเหนือน้ำ ชาดไม่ฉาน หินดำโผล่ กลางทับสองทิศ เลาะซ้ายต่ำ ไม่ขึ้นปาก
มิน "ซ้ายเจือดิน"
อัน "กักสั้น"
จินยี "ค่ะ ตามพี่"
ทูตไม่ลง ขั้นสี่ไม่ลงน้ำ ขั้นสามคง ห่อมิด กลิ่นไม่ขาด เสี่ยงหนึ่ง
แยกถึงเท้าแล้ว ซ้ายเป็นห้วยแคบ รากคร่อม แสงน้อย เป้าสั้น ดีชั่ว ไม่ฉลอง
ลิลี่ "ลึกกว่าแอ่ง"
ฉัน "ยกห่อพ้นผิว" อัน "กักสั้นลง" โขม "อย่าปล่อยหมอก" มิน "แหวนถูก" จินยี "หนูไม่จุดค่ะ"
กระเพื่อมเบาตาม ยังไม่ถึงเท้า ห้ามขึ้นตลิ่ง ห้ามกลางเดิม ห้ามเปิด ขั้นสามคง
โค้งหินบังแอ่งเก่าเมื่อไร?
ห้วยแคบยาวกว่าที่ตาบอก ฉันยกห่อทุกแอ่ง ชาดห้ามฉานทุกครั้ง
ลิลี่ "พักอีกได้ไหม" ฉัน "พักเมื่อโค้งบัง" อัน "สะเก็ดแห้ง" โขม "รอยกลืน" มิน "ติดทิศห้วย" จินยี "ตามค่ะ"
โค้งหินบังแอ่งเก่า เราพักสิบลม ห่อบนตักไม่บนดิน ลิลี่เฝ้า อันฟัง โขมคลุม มินมองน้ำ จินยีหุบโคม
ฉัน "เดิน" แหวนชี้ตามน้ำ ไม่ชี้เปิด ไม่ชี้ย้อน
น้ำมันบนน้ำชัด ห่อมุด ผ่อนแขน ชีพจรช้า ยังอยู่ ยังมิด
ห้ามชน ห้ามสี่ ห้ามเปิดผ้าตรงนี้
ก้าวบนรากต่อ ลื่น ลิลี่จับข้อมือ "ห่อ" ฉัน "กอดอยู่"
ระบบไม่ดับ กลิ่นไม่ขาด เลือกซ้ายแล้วจ่ายด้วยไม่ชะล่า ทูตไม่ลงเท้า หัวหน้าไม่ลงน้ำ เพดานอยู่
ปากแคบสิ้นแล้วยังมีแคบถัดไป
แคบถัดไปโคลนหนา ฉันหายใจปาก ลิลี่ถามกลิ่นช่วยไหม มินช่วยบ้าง อันกักทับ โขมอย่าหมอก จินยีไม่จุด กระเพื่อมหนาแล้วบาง ผ่านปากไม่เข้า ตาบอดคลำผิดแอ่ง ดีชั่ว ไม่โห่
มิน "อย่าถือพลาดของมันเป็นชัย" ฉัน "รู้ เดิน" ห่อมิด ขั้นสามหน่วง กลิ่นไม่ขาด ห้ามกลาง ห้ามขึ้นปาก
จนห้วยกว้างหรือคลื่นแม่นอีก?
ห้วยยังแคบ คลื่นยังไม่แม่น ฉันยกห่อทุกแอ่ง ลิลี่ท้าย อันท้ายลม โขมนำทางไม่นำทีม มินอ่าน จินยีติดชายเสื้อ ไม่ติดห่อ ชีพจรช้า ยังมิด ไม่เดาหน้า
ห้ามชน ห้ามสี่ ห้ามเปิด กลิ่นไม่ขาด หลบชั่ว ไม่ฉลอง เดินตามแหวนน้ำลึก
แคบถัดไปยังมีอีก?
มี ฉันยกห่อพ้นแอ่งใหม่ โคลนหนา กลิ่นช่วยบ้าง มินย้ำอย่าชัย อันกักทับ โขมไม่หมอก จินยีไม่จุด ลิลี่เฝ้าท้าย กระเพื่อมบางผ่านปาก ตาบอดคลำผิดอีก ดีชั่ว ไม่โห่ เดินตามแหวน
ห้วยยังไม่กว้าง กลิ่นยังไม่ขาด?
ฉันย้ำห้ามเปิด ลิลี่ห้าม อัน "กักต่อ" โขม "อย่าหมอก" มิน "อย่าชัย" จินยี "ไม่เปิดค่ะ" ห่อเหนือน้ำ ชาดมิด เดินตามแหวน หลบชั่ว ไม่ฉลอง
กว้างเมื่อไรไม่รู้ ไปต่อ?
ไปต่อ ห่อเหนือน้ำ ชาดมิด ลิลี่เฝ้า อันกัก โขมไม่หมอก มินอย่าชัย จินยีไม่เปิด หลบชั่ว ไม่ฉลอง แหวนชี้ตามน้ำ หกคนงอ กลิ่นไม่ขาด
แคบยังมี เดิน?
เดิน ห่อมิด ชาดเหนือน้ำ ลิลี่เฝ้า อันกัก โขมไม่หมอก มินอ่าน จินยีไม่เปิด หลบชั่ว
มีอีกก็งอต่อ?