ไอเย็นผ่านผนังหิน ระบบชาดกระตุก
ไผ่แก่หักเป็นแนวตรง เหมือนคมไร้รูปกรีดราตรี รากเหนือศีรษะสั่น ซอกหินท้ายเมืองเย็นจนลมหายใจเป็นควัน
ไม่ใช่คนเดิน เป็นคลื่นควานจากไกล
แหวนร้อนจัด พ้องห่อ ฉันกอดไม่เปิด ไม่ให้พิรุธ
"ลงซอก" มิน
โขมคลุมปากซอก หมอกกับหินกลืนกัน ลิลี่ดันจินยี อันท้ายกักกลิ่น ฉันกลางกอดห่อ
ไผ่หักผ่านปากดงที่เราเพิ่งออก ระยะหายใจหนึ่ง ถ้าอยู่กอเดิมหาเจอ
จินยีกระซิบ "ค่ะ เงียบ"
ลิลี่พยัก
อัน "กลิ่นแกนยังไม่ขาด คลื่นตามห้วยได้"
ฉัน "แหวนชี้ห้วย ไปเมื่อหักพ้น"
มินฟังหิน "พ้นสามลม"
รอสามลม ไผ่หักจาง แล้วระบบแดงใหม่
เปรี๊ยะ ต้นน้ำหักอีก ใกล้ลำห้วยเร็วกว่าคาด
แหวนร้อนชี้ปากห้วย
โขม "ไม่ใช่ทูตลงกาย เป็นคลื่น"
อัน "ไม่ทัก"
มิน "ไม่ใช่ข้า"
ลิลี่ "ห่อติดพี่จิน"
ฉัน "ไม่เปิด เลื่อนตามห้วยฝั่งตรงข้ามคลื่น ถ้ามินชี้ได้"
นางชี้ตลิ่งต่ำฝั่งรากใหญ่
ไปเมื่อสามลมครบ
ไม่ไปรับเสียงหัก
ไอเย็นผ่านผนังหิน ซอกท้ายดงไผ่รับหกคนแบบงอ ลมหายใจเป็นควัน
ระบบชาดกระตุก คลื่นล็อกกลิ่นแกนทิศตะวันออก เลื่อนเข้าดงลึก
ไผ่แก่หักเป็นแนวตรง เหมือนคมไร้รูปกรีดราตรี รากเหนือศีรษะสั่น ไม่ใช่คนเดิน เป็นคลื่นควานจากไกล
แหวนร้อนจัด พ้องห่อ ฉันกอดไม่เปิด ไม่ให้พิรุธ
มิน "ลงซอก"
โขมคลุมปากซอก หมอกกับหินกลืนกัน ลิลี่ดันจินยี อันท้ายกักกลิ่น ฉันกลางกอดห่อ
ไผ่หักผ่านปากดงที่เราเพิ่งออก ระยะหายใจหนึ่ง ถ้าอยู่กอเดิมหาเจอ
จินยีกระซิบ "ค่ะ เงียบ"
ลิลี่พยัก
อัน "กลิ่นแกนยังไม่ขาด คลื่นตามห้วยได้"
ฉัน "แหวนชี้ห้วย ไปเมื่อหักพ้น"
มินฟังหิน "พ้นสามลม"
รอสามลม ไผ่หักจาง แล้วระบบแดงใหม่ คลื่นไหลตามลำห้วย กลิ่นแกนยังไม่ขาด
เปรี๊ยะ ต้นน้ำหักอีก ใกล้ลำห้วยเร็วกว่าคาด แหวนร้อนชี้ปากห้วย
โขม "ไม่ใช่ทูตลงกาย เป็นคลื่น"
อัน "ไม่ทัก"
ลิลี่ "อย่าขึ้นตลิ่งตรง"
ฉันพยัก ห่อยังมิด ในซอกยังเย็น
สามลมพ้น ไผ่หักจางจากปากดง เราคลานออกซอกท้ายไปลำห้วยตามแหวน ไม่ขึ้นตลิ่งตรง
น้ำห้วยดำเล็กกว่าแม่น้ำดาว กลิ่นโคลนหนา รากไผ่ยักษ์คร่อมแอ่ง
ระบบแดง คลื่นไหลตามลำห้วย กลิ่นแกนยังไม่ขาด ต้นน้ำหักอีก เร็วกว่าคาด
โขม "แอ่งใต้ราก พรางบ้าง"
มิน "อย่าขึ้นปากห้วย"
อัน "กักได้บ้าง"
ลิลี่ดันจินยีลงแอ่งก่อน เด็กเปียก ห่อฉันยกเหนือน้ำ ชาดห้ามฉาน
เราเบียดใต้ราก หกคนงอ คลื่นบนน้ำไหลผ่านปากแอ่ง ตาบอดคลำ โคลนช่วย อันช่วย ห่อไม่สั่นพร้อมแกน
ผ่านชั่ว
แหวนพ้องห่อ ของในผ้ายังในแขน หลบไม่จบ
ระบบแดงใหม่ แยกสองทิศ ตลิ่งปากห้วย หนึ่งตามน้ำ หนึ่งวนดง
มิน "อย่าเดินกลาง"
ฉันเลือกทิศแหวนชี้แรง ตามห้วยเลาะต่ำ
อย่าขึ้นปาก
แอ่งใต้รากรับคลื่นผ่านปาก ตาบอดคลำ โคลนช่วย อันช่วย ผ่านชั่ว แหวนพ้องห่อ ยังในแขน
ระบบแยกสองทิศ ตลิ่งปากห้วย ตามน้ำกับวนดง มินห้ามเดินกลาง ฉันเลือกทิศแหวนชี้แรง ตามห้วยเลาะต่ำ โขมหมอกไม่พอสองทิศ อันกักทิศเดียว จินยีตามพี่ ห่อสะดุ้งแล้วมุด
อย่าขึ้นปาก อย่าเดินกลาง ขั้นสามคงเดิม
หินดำสองแยกยังไม่ถึง
ลงแอ่งใต้ราก ห่อยกเหนือน้ำ ลิลี่ "เด็กเปียก" จินยี "ไหวค่ะ ไม่เปิด"
โขม "พรางกลิ่นโคลนได้บ้าง" อัน "บ้าง ไม่หมด" มิน "อย่าขึ้นปากห้วย ดึงไปที่คลื่นอยู่"
ฉันกระชับห่อ แหวนลวก คลื่นไหลผ่านปากแอ่ง ตาบอดคลำ โคลนช่วย อันช่วย ห่อไม่สั่นพร้อมแกน ผ่าน
ฉันไม่คลายแขน แหวนพ้อง ยังในแขน หลบชั่ว
ระบบแดงใหม่ แยกสองทิศ ตลิ่งปากห้วย ตามน้ำกับวนดง
มิน "แยกแล้ว อย่าเดินกลาง"
ลิลี่ "เลือกทิศแหวนชี้แรง"
ฉัน "ห้วย เลาะต่ำ"
โขม "หมอกไม่พอสองทิศ"
อัน "ข้ากักทิศเดียว"
จินยี "ค่ะ ตามพี่"
ห่อสะดุ้งแล้วมุด ฉันไม่เปิดดูว่ากลัวทิศไหน
รอหักดงจางสามลม แล้วคลานรากริมน้ำ ไม่ขึ้นตลิ่ง หินดำสองแยกยังไกล
ทูตไม่ลงเท้า ขั้นสามคงเดิม ห้ามเปิด
เลาะรากริมน้ำจนเข่าชา กระเพื่อมห้วยไม่จาง ห่อเหนือน้ำตลอด
ลิลี่ "พักได้ไหม"
ฉัน "พักเมื่อแยกบัง"
อัน "แผลสะเก็ดแห้งแล้ว"
โขม "รอยเท้ากลืนในโคลน"
มิน "สองทิศยังมี ทิศดงห่าง ทิศห้วยติด"
จินยี "ค่ะ ตาม"
หินดำสองแยกโผล่เป็นสัน กลางเป็นแอ่งคลื่นทับ ฉันเลาะซ้ายต่ำตามแหวน ไม่ขึ้นปาก
มิน "ซ้ายกลิ่นเจือดิน"
อัน "กักซ้ายสั้น"
โขม "ตาพราง คลื่นไม่พราง"
ฉันกอดห่อซ้าย ชาดมิด ชีพจรช้า ยังอยู่
ระบบไม่ดับ กลิ่นไม่ขาด เลือกหนึ่งเสี่ยงหนึ่ง หัวหน้าสวนไม่ลงน้ำ ทูตไม่ลงเท้า เพดานยังอยู่
ซ้ายลึกเป็นห้วยแคบ รากคร่อม แสงน้อย ดี เป้าสั้น
อย่าฉลองว่าหลบสมบูรณ์ หลบชั่วเท่านั้น
ห้วยแคบซ้าย ฉันยกห่อพ้นผิว ลิลี่ "ลึก" มิน "แหวนถูก" อัน "กักสั้นลง" โขม "อย่าปล่อยหมอก ลมกิน" จินยี "หนูไม่จุดค่ะ"
กระเพื่อมเบาตามมา ยังไม่ถึงเท้า หักดงแทบไม่ได้ยิน
ฉัน "อย่าขึ้นตลิ่ง อย่าเดินกลางเดิม"
หกคนงอใต้รากต่อ ชาดมิด ชีพจรช้า ยังอยู่ ห้ามเปิดเพราะกลัว ห้ามเปิดตรงแคบ
ระบบแดงนิ่งไม่ดับ พิกัดทิศห้วยติดเรา ปากแคบสิ้นโค้งหิน แหวนชี้ตามน้ำต่อ
ฉันตาม ห่อมิด คลื่นจะถึงเท้าที่โค้งหรือเราพ้นก่อน
ลิลี่ท้าย กระบี่ในฝัก ไม่ชัก อันท้ายลม โขมนำทางไม่นำทีม มินอ่าน จินยีติดชายเสื้อไม่ติดห่อ
อย่าฉลองหลบสมบูรณ์ หลบชั่ว กลิ่นแกนยังไม่ขาด
พักหลังโขดสิบลม ห่อบนตักไม่บนดิน ลิลี่เฝ้าท้าย อันฟังสะเก็ด โขมกลืนรอย มินมองน้ำมันบาง จินยีหุบโคม
ฉัน "เดินต่อ" แหวนชี้ตามน้ำลึก ไม่ชี้เปิด ไม่ชี้ย้อนดง
หกคนก้าวงอ ห่อมิด คลื่นเบาตาม ยังไม่ถึงเท้า ทูตไม่ลง เพดานอยู่
โค้งหน้าดำกว่า ห่อสะดุ้ง มุด อย่าเปิด?
แคบถัดไปกลิ่นโคลนหนาขึ้น ฉันหายใจปาก ห่อเอียง
ลิลี่ "กลิ่นนี้ช่วยไหม" มิน "ช่วยบ้าง เหมือนแอ่ง" อัน "กักทับได้" โขม "อย่าหมอก ลมกิน" จินยี "ไม่จุดค่ะ"
กระเพื่อมหนาขึ้นหนึ่งลม แล้วบางลง ผ่านปากแคบไม่เข้า ตาบอดคลำผิดแอ่ง ดีชั่ว
ฉันไม่โห่ ห่อมิด ขั้นสามหน่วง ขมับเจ็บ
มิน "อย่าถือว่าพลาดของมันเป็นชัย"
ฉัน "รู้ เดิน"
หกคนก้าว ห่อเหนือน้ำ ชาดมิด แหวนร้อนชี้ต่อ คลื่นยังในพิกัดห้วย ยังไม่ถึงเท้า
หลบชั่ว กลิ่นไม่ขาด ห้ามเปิด ห้ามกลาง ห้ามขึ้นปาก
จนห้วยจะกว้างหรือคลื่นจะแม่นกลิ่นอีก
ลิลี่จับข้อมือบนรากลื่น "ห่อ" ฉัน "กอดอยู่" โขมคลุมสีราก อันสะเก็ดแห้ง มินหนาขึ้น จินยีค่ะไม่ดู น้ำมันชัด ห่อมุด ผ่อนแขน ยังอยู่ ยังมิด
ห้ามชนคลื่น ห้ามขึ้นสี่ ห้ามเปิดผ้า หกคนก้าว ตามแหวน ไม่ตามกลัว ทูตไม่ลงเท้า
น้ำจะเปลี่ยนกลิ่นเมื่อไร?
ยังไม่เปลี่ยน ฉันนับชีพจรผ้าช้า ยังอยู่ ลิลี่เฝ้าสิบก้าว โขมคลุมสี อันแห้งสะเก็ด มินหนาขึ้น จินยีไม่ดู ห่อมุดตรงน้ำมัน ผ่อนแขน ไม่รัด
หกคนก้าว ตามแหวน ไม่ตามกลัว ขั้นสามคง ทูตไม่ลงเท้า
กลิ่นจะเปลี่ยนที่โค้งหน้าหรือไม่เปลี่ยนเลย?
โค้งหน้ายังไม่ถึง ฉันนับผ้าช้า ยังอยู่ ลิลี่สิบก้าว โขมคลุม อันแห้ง มินหนา จินยีไม่ดู ห่อมุดน้ำมัน ผ่อนไม่รัด หกคนก้าว ตามแหวน ขั้นสามคง ทูตไม่ลง ห้ามเปิดผ้า ห้ามชนคลื่น ห้ามขึ้นสี่
ไม่เปลี่ยนเลยก็เดิน?
เดิน ลิลี่ "ห่อ" ฉัน "กอดอยู่" อัน "กัก" โขม "กลืน" มิน "หนา" จินยี "ค่ะ" ห่อมุด ผ่อนแขน ขั้นสามคง ทูตไม่ลง ห้ามเปิด ห้ามชน ห้ามสี่ หกคนก้าวตามแหวน
กลิ่นเดิมก็ไป?
ไป ห่อมุด ผ่อนแขน ลิลี่ห่อ ฉันกอดอยู่ อันกัก โขมกลืน มินหนา จินยีค่ะ ขั้นสามคง ทูตไม่ลง ห้ามเปิด ห้ามชน ห้ามสี่ หกคนก้าวตามแหวน กลิ่นเดิมไม่เป็นเหตุเปิดผ้า
เดินบนรากต่อ?
เดิน ห่อในแขน ลื่นไม่ปล่อย ห้ามเปิด ห้ามชน ห้ามสี่ ทูตไม่ลง หกคนตามแหวน กลิ่นเดิมไม่เปิดผ้า
รากยังยาว?