ลมชื้นกวาดซอยข้างโกดัง แม่น้ำดาวกระเพื่อมดำ โคมกระดาษหน้าป้อมสะท้อนน้ำค้างบนคานไม้ ฉันย่อตัวแนบอิฐเย็น หน่วงชีพจรไม่ให้ศัตรูดม
ประตูตะวันตกเพิ่งปิดหลังเกี้ยว ยันต์ชาดวูบแล้วลับ เราในขบวนเกลือผ่านก่อนบานลั่นสนิท คนขับเบือนหน้า "ลงตลาด อย่าโผล่ป้อม"
ฉันวางเหรียญเพิ่ม "ไม่ได้เห็นใคร"
เขาฮึด เกวียนเลี้ยว
โขมฮู้ดต่ำ ผมหยิก รอยสักวิหคซ่อน เสื้อคลุมกลืนอิฐ "ตรอกหลังคาม่วง ปลอดคนสั้น"
มินนำซอย ลิลี่คู่จินยี อันท้าย ฉันกลาง หน่วงปราณขั้นสาม เขตกระเบื้องม่วงเข้ม ฝนละออง ไอหนาวเป็นไอขาว
คฤหาสน์หลังใหญ่ ประตูไม้ดำลายเกล็ดมังกร ยันต์ชาดพาดรอยต่อ ข่ายอาคมโยงศิลาใต้ดิน หากระเบิดด้วยสายฟ้าขั้นสาม สัญญาณจะก้องทั้งเมือง
แหวนสั่น ไอวิญญาณครามยืนยัน สายเลือดกักในคฤหาสน์นี้ ฉันกำหมัด ไม่พังประตู
"ห้ามพัง" ลิลี่
"ไม่พัง" ฉัน
อันชี้คูน้ำข้างกำแพง "ทางน้ำ"
โขม "ชายคาต่อคู ข้าเคยพาแบบนี้ ไม่ใช่ประตูหน้า"
มินคลำอิฐ "ช่องลมผนึก ยังไม่เปิดตอนนี้ เปิดเมื่อในสวน"
จินยีกระซิบ "หนูไม่เคาะประตูนะคะ"
"ไม่เคาะ" ฉัน
ฝีเท้าลาดตระเวนอีกฟาก เราแนบผนัง ขั้นสี่ในเมืองแล้ว ตามกลิ่นแกนถึงท่า ต่อไปตามถึงม่วง เราต้องเข้าก่อนเขาถึงลานหน้า
โขมชี้ชายคาต่ำ "ขึ้นทีละคน อย่าเหยียบกระเบื้องหลวม"
มินขึ้นก่อน เงา อันวายุช่วยจินยี ลิลี่ดันฉัน โขมท้ายหมอกปิดรอย
บนชายคาเห็นสวนหลัง คูน้ำดำ ทางน้ำใต้คฤหาสน์ปากเปิดเล็ก พอคนคลาน ไม่พอเกี้ยว ดี เกี้ยวอยู่ชั้นใน เราไม่ต้องการเกี้ยว ต้องการห่อ
แหวนชี้ลง ไม่ชี้ประตูเกล็ด
"ลงคู" ฉัน
ไม่ชนะขั้นสี่ที่ประตูหน้า แย่งทางน้ำ ทายาทชั้นในยังไม่เห็นหน้า ห้ามเปิด ห้ามเรียก แค่ไม่ให้เกี้ยวไปไหนโดยไม่มีเราในกำแพงเดียวกัน
ในคู กำแพงสูงด้านขวา สวนดอกด้านซ้าย น้ำดำถึงน่อง กลิ่นดอกไม้ปนโคลน มินจับช่องลม "ยังปิด อย่างัดจากนอก"
โขม "คลานทางน้ำใต้ได้"
ลิลี่ "จินยีก่อนฉัน"
"ค่ะ"
อัน "ลานหน้าว่างสั้น อย่าโผล่"
ฉัน "เข้าปากทางน้ำ"
มินเรียบซ้ำ "คลื่นในห่อไม่ใช่ของข้า"
ฉัน "ไม่ถาม"
เราคลานสู่ความมืดใต้คฤหาสน์ ประตูเกล็ดด้านหน้ายังปิด เราไม่ขอให้เปิด
บนชายคาคฤหาสน์ กระเบื้องเย็น ฝนละอองเกาะหลังมือ ฉันไม่เหยียบแผ่นหลวม โขมชี้แผ่นที่หลวมด้วยคิ้ว ไม่ด้วยปาก
สวนหลังอยู่ต่ำกว่าหนึ่งชั้น คูน้ำดำโค้งตามกำแพง ปากทางน้ำเล็กพอคนคลาน ไม่พอเกี้ยว ไม่พอขั้นสี่เดินตรง ดี
มินคลำลมจากช่องอิฐ ช่องลมผนึกยังปิด เปิดจากในสวน อย่างัดจากนอก ฉันจำ
ลิลี่ให้จินยีตามนาง ไม่ตามฉันช่วงไต่ลง เพราะมือฉันต้องว่างถ้าแหวนร้อนผิดจังหวะ
อันกักลมฝีเท้าบนกระเบื้อง โขมท้ายหมอกปิดรอยขึ้น ลานหน้าว่างสั้น อย่าโผล่
ขั้นสี่เข้าตะวันตกแล้ว ตามกลิ่นถึงท่า ต่อไปม่วง เราต้องอยู่ในคูก่อนเขาถึงลาน
ทายาทชั้นในยังไม่เห็นหน้า ห้ามเปิดห่อเมื่อได้ ห้ามเรียก ห้ามเดาเพศ ห้ามฟันธงมิน
มินรู้ที่ฉันคิด นางไม่พูดซ้ำ ตาเฉย
เราไต่ลงคู น้ำถึงน่อง กลิ่นดอกไม้สวนปนโคลน ประตูเกล็ดมังกรด้านหน้ายังปิด ยันต์ชาดยังไม่แตก ฉันไม่แตะ
แหวนชี้ลงทางน้ำใต้คฤหาสน์
สามจุดไม่ชนกันตอนนี้ ขั้นสี่ตะวันตก ทายาทชั้นใน เราคู
ดี
ไม่จบ
ปากทางน้ำมืด ฉันคลานนำช่วงแรก โขมชี้โค้ง ไม่นำทีม
ห่อยังไม่ถึงมือ
คืนนี้ยังไม่ได้
ได้แค่ปากทาง
ฝีเท้าลาดตระเวนดังอีกฟากกำแพง เราแนบผนังจนผ่าน โขมชี้ชายคาต่ำ ขึ้นทีละคน แผ่นหลวมมีสามแผ่น นางชี้ด้วยคิ้ว
มินขึ้นก่อนเงา จินยีถูกวายุอันพยุง ลิลี่ดันฉัน โขมท้ายหมอก
บนชายคาสวนหลังเปิดเป็นสี่เหลี่ยมดอกไม้กับคูดำ ปากทางน้ำเล็ก ลานหน้าว่างสั้น อย่าโผล่
ขั้นสี่เข้าตะวันตก ตามกลิ่นถึงท่า ต่อไปม่วง เราลงคูก่อนลาน
น้ำถึงน่อง ช่องลมยังปิด อย่างัด มินย้ำ
ห่อยังชั้นใน ห้ามเปิดเมื่อได้ ห้ามเรียก ห้ามเดา มินไม่ใช่คำตอบในห่อ
ฉันคลานนำปากทาง โขมชี้โค้ง ลิลี่หลังเด็ก อันท้ายลม
ประตูเกล็ดยังปิด ยันต์ยังไม่แตก ฉันไม่แตะ
แหวนชี้ลง
ได้แค่ปากทาง
คืนนี้ยังไม่ได้ห่อ
แต่ได้กำแพงเดียวกันกับเกี้ยว
พอเริ่ม
ไม่พอจบ
เสียงฝีเท้าขั้นสี่จะถึงลานเมื่อไหร่ ฉันไม่รอฟังบนชายคา
บนชายคาฉันสั่งทีละปากให้จำลำดับ
"มิน นำช่อง"
"นำ"
"โขม ท้ายหมอก"
"ท้าย"
"อัน กักลม"
"กัก"
ลิลี่ "เด็กติดฉัน"
จินยี "ค่ะ ไม่เคาะประตู"
ฉัน "ลงคู ไม่โผล่ลาน ห้ามพังเกล็ด"
ลิลี่ "ห้าม"
อัน "ทางน้ำพอคลาน"
มิน "ช่องยังปิด อย่างัดจากนอก"
โขม "งัดจากในสวน"
ฉัน "ทายาทชั้นใน ห้ามเปิดห่อเมื่อได้"
มิน "อย่าถามว่าเป็นข้า"
"ไม่ถาม"
จินยี "หนูไม่เปิดค่ะ"
ฝนละอองเกาะหลังมือ แผ่นหลวมสามแผ่น โขมชี้คิ้ว เราไต่ลงคู น้ำดำถึงน่อง กลิ่นดอกปนโคลน
ลานหน้าว่างสั้น อย่าโผล่ ขั้นสี่ตะวันตกแล้ว
ฉันคลานนำปากทาง โขมชี้โค้ง ไม่นำทีม
ประตูเกล็ดปิด ยันต์ไม่แตก ฉันไม่แตะ
แหวนชี้ลง
ได้กำแพงเดียวกัน
ยังไม่ได้ห่อ
เสียงลาดตระเวนจาง เสียงที่จะเป็นขั้นสี่ยังไม่ถึงลาน
เราไม่รอฟังบนชายคา
คูน้ำโค้งตามกำแพงคฤหาสน์ ดอกไม้สวนบานผิดฤดู กลิ่นหวานปนโคลน ฉันไม่ให้จินยีเด็ดดอก มือเด็กบนดอกคือคลื่นบนค่าย
มินจับอิฐช่องลม เย็น ปิด อย่างัด อันฟังลานหน้า ว่างสั้น โขมชี้ปากทางน้ำเล็กพอไหล่ฉัน
ลิลี่ให้เด็กตามนางลงน้ำก่อนฉัน มือฉันว่างไว้ให้แหวน
เราคลาน หัวต่ำ น้ำถึงน่องแล้วถึงเข่าช่วงหนึ่ง แล้วลด ทางน้ำใต้คฤหาสน์มืด เสียงสวนจาง เสียงยันต์ชาดที่ประตูหน้าเป็นชีพจรหิน ไม่ใช่เสียงคน
ขั้นสี่จะถึงลานเมื่อกลิ่นแกนพาถึงม่วง เราต้องลึกกว่าลานก่อนนั้น
ห่อชั้นใน ห้ามเปิดเมื่อได้ ห้ามเรียก ห้ามเดาเพศ ห้ามฟันธงมิน นางเดินหน้าฉันในความมืดเหมือนไม่ได้ยินกฎ รู้แล้ว
โขมชี้โค้งซ้าย ฉันตรวจขวาก่อน ตัน แล้วซ้าย
ได้ปากทาง
ยังไม่ได้ห่อ
ประตูเกล็ดข้างบนยังปิด เราไม่ขอให้เปิด
เสียงฝีเท้าที่จะมาเป็นขั้นสี่ยังไม่ดังในคู
ดังเมื่อไหร่ ฉันจะไม่ให้อยู่ปากทางนี้
ในความมืดทางน้ำ ฉันนับโค้งด้วยแหวน ไม่ด้วยตา ร้อนซ้ายไปซ้าย เย็นขวาไม่ไป
โขม "คุ้นท่อแบบนี้"
ฉัน "ตรวจทุกแยก อย่าคุ้นจนข้ามค่าย"
มิน "ยังไม่ใช่ค่ายดูด แค่ทางน้ำสวน"
ลิลี่ "เด็กไหว"
จินยี "ไหวค่ะ มืด"
อัน "ลานบนยังว่างสั้น อย่าโผล่กลับ"
เราคลานต่อ ห่อยังไม่ถึงมือ ได้แต่ทิศ
ขั้นสี่เมื่อถึงลานจะดมแกนถึงคูไหม มินว่าดมลานก่อนดมคู ถ้าไม่โชว์ฟ้า
ฉันไม่โชว์
ปากทางลึกขึ้น
ยังไม่จบตอนจนกว่าห่อจะอยู่ในแขน แต่ตอนนี้จบที่ปากทาง เพราะบันไดหินยังไม่ถึง
เสียงน้ำกลบเสียงถนน
ดี
ในคูฉันกระซิบติดน้ำ
"มิน ช่อง"
"ปิด"
"โขม ปากทาง"
"พอคลาน"
"อัน ลาน"
"ว่างสั้น"
ลิลี่ "เด็กติดฉัน"
จินยี "ค่ะ ไม่เคาะ ไม่เด็ดดอก"
ฉัน "ห้ามเปิดห่อเมื่อได้ ห้ามเดาหน้า"
มิน "ไม่ใช่ข้า"
"ไม่ถาม"
เราคลาน แหวนร้อนลง ขั้นสี่ยังไม่ดังในคู
ได้ปากทาง
ยังไม่ได้ห่อ
ฉัน "ไปต่อ"
"ไป" ลิลี่
"ไป" โขม
ปากทางน้ำมืดจนจินยีกำโคมไม่จุด ฉันพูด
"ไม่จุด"
"ค่ะ"
ลิลี่ "เกาะพี่"
โขม "ซ้าย"
มิน "ไม่ใช่ค่ายดูด"
อัน "อย่าโผล่ลาน"
ฉัน "ห่อชั้นใน ห้ามเปิด"
มิน "ไม่ใช่ข้า"
คลาน
แหวนร้อน
ยังไม่จบที่ห่อ
จบที่ปากทางก่อนบันได
น้ำคูเย็นถึงน่อง ฉันไม่ให้จินยีเด็ดดอกแม้กลิ่นหวาน
ลิลี่ "อย่าเด็ด"
จินยี "ค่ะ"
มิน "ช่องยังปิด"
โขม "ปากทาง"
อัน "ลานว่างสั้น"
ฉันคลานนำ
ปากทางมืด ฉันคลานนำ โขมชี้โค้ง
ลิลี่เกาะเด็ก อันท้ายลม มินฟังหิน
ห่อยังชั้นใน
ห้ามเปิดเมื่อได้
ไปต่อ
แล้วเสียงฝีเท้าที่เราไม่เห็นดังใกล้ขึ้น?