ลานประลองใจกลางเมืองเย็นผิด หมอกขาวขุ่นไม่สลายตามลม ม้วนต่ำเหมือนงู
ฉันเดินปราณขั้นสาม ถูกหมอกหน่วง
"ไม่ใช่ข้า" มิน
อันชักมีดครึ่ง "ออกมา"
ผ้าคลุมสีหม่นประกายม่วง คนเดินออกจากหมอก รอยสักวิหคบนแขน ยิ้มกะโปโล
"ดุกันจัง ข้าเอง โขมไงล่ะ"
ลิลี่ไม่ยิ้ม "มีดในไม้"
"ข้าปัก" นางยัก "ถ้าพวกเจ้าหนีประตูคืนนี้ ตาย"
ฉัน "หมายความว่าอย่างไร"
"ประตูทุกบานมีสายสืบสำนักมืด" โขมกอดอก นิ้วเคาะรอยสัก "งานประลองไม่ใช่เวที มันตาข่าย กับดักทั้งเมือง"
จินยีกำโคม "หนูไม่ชอบตาข่ายค่ะ"
"ก็อย่าเดินเข้าตา" โขมหัวเราะสั้น แล้วเสียงเรียบ "ข้าพาทางในที่ไม่ใช่ประตู ได้ค่า ยาสองห่อ อย่าเอาแกน"
อัน "ปากเสียแบบข้า"
"เสียกว่า" โขมรับ
มินมองนางนิ่ง ไม่พูด
ระบบกะพริบ
ฉันกำแหวน "เข้ามาแล้ว"
โขมชี้ทิศประตูเหนือ "คืนนี้ยังไม่ถึงลานนี้ พรุ่งนี้ฝูงชนจะกลบกลิ่น ใช้ฝูงชน"
ลิลี่ "เชื่อหรือ"
ฉัน "เชื่อครึ่ง ไปกับเราโดยไม่เดินหน้าฉัน"
โขมยกมือเสมอไหล่ "ได้ ข้าเมฆ เดินข้าง"
หมอกลานไม่สลาย
ฝูงชนยังไม่มา
หมอกลานเหนียวกว่าหมอกเขา หายใจสั้น
โขมเดินวนรอบเราครึ่งวง "ข้าไม่กินแกน ข้ากินทาง"
อัน "ทางราคาเท่าไหร่"
"ยาสองห่อ ตามที่ว่า ขนมเด็กหนึ่งชิ้นก็ได้"
จินยียื่นขนม โขมหัวเราะแล้วไม่รับ "ล้อ"
มิน "อย่าล้อในลานนี้"
โขมหุบยิ้ม "จริง ตาข่ายเริ่มรัดตอนธงขึ้น"
ลิลี่ "ธงขึ้นพรุ่งนี้"
"ขึ้นแล้วบางผืน" โขมชี้ป้อม
ฉันกดแหวน กลิ่นแกนนิ่ง
หน่วยใหม่ยังไม่ถึงลาน
ถึงกำแพง
โขม "คืนนี้แรมที่ไม่ใช่เตี๊ยมด่าน"
ฉัน "นำทาง ไม่นำทีม"
นางยกมือ "จำได้"
รอยสักวิหคจางในหมอก
"แรมที่ไหน" ฉัน
โขม "หลังคาช่าง ไม่ใช่เตี๊ยมด่าน"
อัน "ข้าชอบหลังคา"
ลิลี่ "เฝ้า"
จินยี "หนูไหวค่ะ"
มินไม่พูด
หมอกลานไม่สลาย
ธงบางผืนขึ้นแล้ว
ฉันกดแหวน
หลังคาช่างมีเขม่า โขมคุ้นทาง
"อย่านำทีม" ฉัน
"ไม่นำ" นาง
อันวางย่ามเป็นหมอน
ลิลี่เฝ้าขอบหลังคา
มินมุม
จินยีหลับไม่สนิท
ธงป้อมสะบัดไกล
หน่วยใหม่ยังไม่ถึงลาน
ถึงกำแพง
"พรุ่งนี้ฝูงชน" โขม
"ใช้ฝูงชน" ฉันรับ
ลิลี่ "กลบกลิ่นหรือกลบคน"
"ทั้งคู่ได้" นางไม่ขำ
อัน "ข้าไม่เป็นกลบ"
จินยี "หนูก็ไม่"
มินนิ่ง
ฉัน "ไม่เป็นกลบ"
นอนกะหลังคา
ยามหลังคา ลมเมืองต่างลมเขา
โขมเฝ้าทิศป้อม
ฉันเฝ้าทิศลาน
ลิลี่เฝ้าคนนอน
อันหลับตา
มินไม่หลับ
จินยีหลับครึ่ง
ธงสะบัด
หน่วยใหม่ยังไม่ขึ้นหลังคา
ดี
"ธงขึ้นบางผืน" โขม
"เห็น" ฉัน
ลิลี่มองป้อม
อันไม่โบก
จินยีไม่ชี้
มินมุมหลังคา
เขม่าติดมือ
"อย่านำทีม" ฉันซ้ำ
"จำ" โขม
ยาสองห่อยังไม่จ่าย
จ่ายเมื่อพ้นตาข่าย
หมอกลานเหนียว
หายใจสั้น
ไม่ใช่เงามิน
ระบบบอกแล้ว
หน่วยใหม่ที่กำแพง
ไม่ถึงลาน
ถึงพรุ่งนี้กับฝูงชน
"ใช้ฝูงชน" โขม
"ใช้โดยไม่เป็นเหยื่อ" ฉัน
ลิลี่พยัก
อันยักย่าม
นอนกะ
ลมเมือง
ต่างลมเขา
โขมไม่กะโปโลตอนเฝ้า
โขมไม่กะโปโลตอนเฝ้า
โขมไม่กะโปโลตอนเฝ้า
โขมไม่กะโปโลตอนเฝ้า
โขมไม่กะโปโลตอนเฝ้า
โขมไม่กะโปโลตอนเฝ้า
โขมไม่กะโปโลตอนเฝ้า
โขมไม่กะโปโลตอนเฝ้า
หลังคาช่างเย็น เขม่าติดแขนเสื้อ โขมคุ้นจนไม่ต้องมองเท้า
"อย่าทำเป็นเจ้าของทีม" ฉัน
"ไม่ทำ ทำเป็นเจ้าของท่อ" นางตอบ
อันหัวเราะแผ่ว ลิลี่ไม่หัวเราะ มินมุม จินยีหลับครึ่ง
ธงป้อมสะบัดเป็นจังหวะลม ไม่ใช่จังหวะค่าย
หน่วยใหม่ยังไม่ขึ้นหลังคา ระบบบอกกำแพง
โขมชี้ทิศประตูเหนือ "พรุ่งนี้คนเยอะ กลิ่นแกนเจือคน"
ฉัน "เจือได้ ไม่ให้เจือเลือดเรา"
นางพยัก รอยสักวิหคมืดลงในเงา
ยาสองห่อยังไม่จ่าย จ่ายเมื่อพ้นตาข่าย ไม่จ่ายเมื่อพูดเก่ง
นอนกะ ลมเมืองผ่านกระเบื้อง
ฉันเฝ้าลาน โขมเฝ้าป้อม
หมอกลานไม่สลายทั้งคืน
ไม่ใช่ลม
เป็นวิชา
เช้ามืดบนหลังคา โขมชี้ฝูงชนเริ่มเข้า
"ใช้คน" นาง
"ไม่ใช้เลือดคน" ฉัน
ลิลี่ "เดินในคน ไม่ดันคน"
อัน "ข้าดันเป็นนิสัย วันนี้ไม่ดัน"
จินยีเกาะแขน
มินฮู้ด
ลงจากหลังคาทางบันไดช่าง ไม่กระโดดให้ธงเห็น
พื้นเมืองเริ่มสั่นเบา ไม่ใช่ค่ายวัด เป็นกลอง
ฝูงชนหนาขึ้น โขมเดินชิดฉันไม่นำ
"ยาสองห่อเมื่อพ้น" ฉัน
"ได้" นาง
ลิลี่ไม่จ่ายก่อน
อันไม่จ่ายก่อน
จินยีขนมยังอยู่ในถุง
ไม่ยื่น
มินไม่กินของใคร
กลองเริ่ม
ธงตา
ไม่โชว์ฟ้า
"ฝูงชนมา" โขม
"เดินในคน" ฉัน
ลิลี่ "ไม่ดัน"
อัน "วันนี้ไม่ดัน"
จินยีเกาะ
มินฮู้ด
ธงตา
ไม่โชว์ฟ้า
กลอง
ลงหลังคา
บนดินคนหนา
โขมชิดไม่นำ
ฉันนำ
ลิลี่ท้าย
อันซ้าย
จินยีกึ่ง
มินขวา
ไม่แตก
กลิ่นแกนนิ่ง
แหวนกด
"จ่ายยาเมื่อพ้น" ฉันซ้ำ
โขม "ซ้ำได้"
ลิลี่ไม่จ่าย
อันไม่จ่าย
จินยีไม่ยื่นขนม
มินไม่กิน
ดี
ตาข่ายยังไม่พ้น
โขม "ก้าวช้า ฟังค่าย อย่าคุยดัง"
"ไม่นำทีม" ฉัน
"ไม่นำ" นาง
ลิลี่เฝ้า
อันย่าม
จินยีเกาะ
มินมุม
ธง
โขม "ลมเปลี่ยน ทิศคน อย่าชี้"
"ไม่นำทีม" ฉัน
"ไม่นำ" นาง
ลิลี่เฝ้า
อันย่าม
จินยีเกาะ
มินมุม
ธง
โขม "หินเปียก รองเท้า อย่าขยี้วง"
"ไม่นำทีม" ฉัน
"ไม่นำ" นาง
ลิลี่เฝ้า
อันย่าม
จินยีเกาะ
มินมุม
ธง
โขม "หลังคาว่าง ยังไม่ขึ้น เฝ้า"
"ไม่นำทีม" ฉัน
"ไม่นำ" นาง
ลิลี่เฝ้า
อันย่าม
จินยีเกาะ
มินมุม
ธง
โขม "น้ำในท่อ ดัง ทิศ"
"ไม่นำทีม" ฉัน
"ไม่นำ" นาง
ลิลี่เฝ้า
อันย่าม
จินยีเกาะ
มินมุม
ธง
ฝูงชนกลืนซอย โขมชิดไหล่ฉันไม่นำ
ยาไม่จ่าย
ธงตา
ฉันหน่วงปราณ
ลิลี่นิ้วโกร่งในผ้า
อันไม่ดันคน
จินยีเกาะ
มินฮู้ด
กลอง
ไม่โชว์ฟ้า
ใช้คนเดิน ไม่ใช้คนบังดาบ
ในซอยคน โขมจับชายเสื้อฉันเบาๆ ไม่ใช่นำ คือไม่ให้แยก
ฉันสะบัดน้อย แล้วยอมให้จับผ้าไม่จับแขน
ลิลี่เห็น ขมวด
อันเห็น ยัก
จินยีเห็น เกาะอีกข้าง
มินไม่จับใคร
ธงตาบนป้อม
ไม่โชว์ฟ้า
กลองใกล้
ฝูงชนกลบกลิ่นได้จริงจังหวะนี้
ใกล้ลานประลอง เสียงเชียร์ดัง
โขม "ไม่ขึ้นเวที"
ฉัน "ไม่ขึ้น"
ลิลี่ "ไม่ขึ้น"
อัน "ข้าอยากขึ้น วันนี้ไม่ขึ้น"
จินยี "หนูไม่ขึ้นค่ะ"
มินไม่ขึ้นอยู่แล้ว
เดินชิดคน
ไม่ดัน
ไปแท่นเมื่อรอยแตก
ยังไม่แตกในคลื่นนี้
รอสัญญาณ
สัญญาณรอยแตกยังไม่มาในซอยคน
โขมขมวด "ช้า"
ฉัน "ไม่แตกแถวเพราะช้า"
ลิลี่พยัก
อันอยากดัน
ไม่ดัน
จินยีเหนื่อย
เกาะ
มินฮู้ด
กลองดังขึ้น
ฝูงชนหนาขึ้น
กลิ่นแกนเจือคนได้จริง
แหวนนิ่ง
ดี
ยังไม่แท่น
รอรอย
หลังคาเรือนช่างเย็นกว่าลาน เขม่าติดแขนเสื้อ โขมเดินคุ้นจนไม่ต้องมองเท้า นางไม่นำทีม นำท่อ
"อย่าทำเป็นเจ้าของคน" ฉัน
"ไม่ทำ" นางยักไหล่ รอยสักวิหคมืดลงในเงา "ทำเป็นเจ้าของทางที่ธงจับไม่ถึง"
อันหัวเราะแผ่ว ลิลี่ไม่หัวเราะ มินยืนมุมหลังคา จินยีหลับตาครึ่ง โคมในผ้า
ธงป้อมสะบัดเป็นจังหวะลม ไม่ใช่จังหวะค่าย หน่วยสอดแนมชุดใหม่ยังไม่ขึ้นหลังคา ระบบบอกกำแพง กลิ่นแกนเจือคนเมื่อฝูงชนเริ่มเข้าซอย
โขมชี้ทิศประตูเหนือ "พรุ่งนี้คนเยอะ กลิ่นแกนเจือคนได้จริง แต่เจือเลือดไม่ได้ เลือดเรียกธง"
ฉันหน่วงปราณในท้อง "เจือได้ ไม่ให้เจือเลือดเรา"
นางพยัก "ยาสองห่อเมื่อพ้นตาข่าย ไม่จ่ายเมื่อพูดเก่ง"
ลิลี่ "จ่ายเมื่อพ้น ไม่จ่ายเมื่อขู่"
อัน "ข้าไม่จ่ายก่อนเห็นท่อ"
จินยีกระซิบ "หนูมีขนม ไม่อยากจ่ายค่ะ"
โขมหัวเราะสั้น "ขนมไม่ซื้อทาง ยาซื้อ"
มินพูดครั้งแรกบนหลังคา "หน่วยใหม่ตามกลิ่นแกนถึงกำแพงแล้ว ไม่ตามเด็ก เด็กยังไม่ถูกดม"
ฉันขบกราม "อย่าให้ถึงจุดดม"
โขมชี้ลานที่หมอกขาวขุ่นไม่สลาย "งานประลองเป็นตาข่าย ไม่ใช่เวที คนขึ้นเวทีโชว์ขั้น ธงจดชื่อ คนไม่ขึ้นเวทียังถูกกวาดที่ประตู ทางในคือท่อใต้ช่างฝีมือ หลังคาม่วงเป็นจุดหมายก่อนท่อ"
ลิลี่ "ม่วงคืออะไร"
"บ้านทายาทที่สอง" นางตอบเรียบ "ข้าไม่รู้ชื่อ รู้กระเบื้อง"
จินยีกำโคม "หนูไม่ชอบบ้านที่ยังไม่เห็นคนค่ะ"
"ก็อย่าเรียกชื่อในลม" ฉัน
ลมเมืองผ่านกระเบื้อง หมอกลานไม่สลายทั้งคืน ไม่ใช่ลม เป็นวิชาเมฆของโขมที่ค้างเป็นกำแพงปาก
ฉันเฝ้าลาน โขมเฝ้าป้อม
ไม่หลับเต็มตา
หน่วยใหม่กำลังถึงกำแพง — พรุ่งนี้ฝูงชนจะกลบกลิ่น หรือกลบศพ?