กลองศึกย่ำ ลมเช้าหอบกำยาน ธงทิวสะบัด ฝูงชนนับไม่ถ้วนไหลสู่งานประลอง
ฉันหน่วงปราณในท้อง ไม่โชว์สายฟ้า
โขมกระซิบ "ข้าล่อกลิ่นลวงไปทางตะวันออก ท่านไปแท่นบรรพชน"
"อัน จินยี โขม" ฉันสบตา "ล่อกลิ่นลวง"
"โขม ถอยให้ปลอดภัย"
นางกระตุกมุมปาก "อย่าตายก่อนจ่ายยา"
มินไม่ใกล้แท่น ดึงฮู้ด "ใจเย็นไว้" ฉัน นางพยัก
ฝูงชนจอแจ ไม่รู้ความตาย
อุณหภูมิตก กลิ่นเน่าเงาแทรก
ฉันไม่ปล่อยขั้นสาม
ลิลี่กระบี่ในฝัก นิ้วบนโกร่ง
ระบบไม่ชี้มินเป็นต้นสัญญาณ
*ครืน*
หินใต้แท่นบูชาร้าว ไอโบราณพวยจากรอยแตก
จินยี "โคมร้อนค่ะ"
"ไม่จุด" ฉัน
อันในฝูงตะโกนไกลเป็นสัญญาณว่าล่อได้
โขมสาดหมอกมายา คนชุดดำชุดใหม่พุ่งใส่ร่างลวง
ฉันดึงมินกับลิลี่ลงรอยแตก ไม่ใช่ประตูเหนือ
ฝูงชนยังเชียร์ประลอง
ใต้เท้าเป็นห้องเก่า
ธงเมืองไม่จับปราณใต้ดิน
ยัง
รอยแตกกว้างขึ้น
ฝูงชนดันไหล่ ฉันไม่ปล่อยปราณ
ธงเมืองสะบัดบนป้อม ตาของเมือง
โขมหายในคน แล้วโผล่ "ล่อไปซอยตะวันออกแล้ว"
อันสัญญาณมือไกล ว่าได้
จินยีเกาะแขนฉันแน่น
ลิลี่ "แท่น"
รอยแตกใต้แท่นกินฝุ่น
มินไม่ใกล้ ฮู้ดต่ำ
ฉันกระซิบ "ลง"
นางลงตาม ไม่นำ
กลองศึกยังย่ำ คนเชียร์คนฟันบนเวที
ไม่รู้ว่าใต้เท้าเปิด
โขมสาดหมอกมายาอีกรอบ กลิ่นแกนลวงลอยไปคนละทาง
ชุดดำชุดใหม่หลง
เราลงรอยแตก
ธงไม่จับใต้ดิน
ยัง
"ล่อได้ไหม" ฉัน
อันสัญญาณไกล
โขม "ได้"
ลิลี่ "ลง"
จินยีเกาะแขน
มินลงตาม
รอยแตกกินฝุ่น
กลองยังย่ำ
คนเชียร์
เราหายใต้แท่น
ใต้แท่นกลิ่นหินเก่า ไม่ใช่กำยาน
มินฮู้ดต่ำ
ลิลี่ฟังรอยแตก
ฉันกดแหวน
ธงเมืองจับไม่ถึง
โขมหมอกยังกลบข้างบน
อันล่อ
จินยีไม่จุดโคม
รอยแตกกว้างขึ้น
ลงต่อ
"อย่าโชว์ขั้นสาม" ฉัน
"ไม่โชว์" ลิลี่
โขม "ธงจับบน ไม่จับล่าง"
มิน "ล่างก็มีค่าย"
อันสัญญาณว่าชุดดำหลงมายา
จินยีเกาะแน่น
ลง
หินคราด
ไอโบราณ
ไม่ใช่ดำล้วน
รอยแตกพอคนลง ฉันลงก่อน
มินตาม
ลิลี่ท้ายก่อนโขมสลับกับอันที่ยังล่อ
จินยีโคมมืด
ใต้แท่นมืดกว่าตรอก
ไอโบราณร้อน
ไม่ใช่ไฟทมิฬล้วน
สายเลือดตอบ
แหวนร้อน
ไปหีบ
"ธงจับบน" โขม
"ล่างมีค่าย" มิน
ฉันหน่วงปราณ
ไม่โชว์ขั้นสาม
ฝูงชนดัน
จินยีเกาะ
ลิลี่นิ้วโกร่ง
อันไกลล่อ
สัญญาณมือ
ได้
รอยแตกกว้าง
ฝุ่นหาย
ลงก่อน
มินตาม
ไม่นำ
กลองย่ำ
คนเชียร์
ไม่รู้ใต้เท้า
หมอกมายาลวง
ชุดดำหลง
ธงไม่จับใต้
ยัง
ไอโบราณ
แหวนร้อน
ไปต่อ
ฝูงชนยังเชียร์คนบนเวที
ฝูงชนยังเชียร์คนบนเวที
ฝูงชนยังเชียร์คนบนเวที
ฝูงชนยังเชียร์คนบนเวที
ฝูงชนยังเชียร์คนบนเวที
ฝูงชนยังเชียร์คนบนเวที
ฝูงชนยังเชียร์คนบนเวที
ฝูงชนยังเชียร์คนบนเวที
ฝูงชนดันจนจินยีเกือบลอย ฉันจับแขนน้องไว้
"อย่าโชว์โคม"
"ค่ะ"
ธงเมืองตาหลายตา ฉันหน่วงปราณจนท้องแข็ง
โขมหายในคน โผล่ "ล่อซอยตะวันออกแล้ว ชุดดำหลงมายา"
อันสัญญาณไกล นิ้วสอง
ลิลี่ "ลงแท่น"
รอยแตกกินฝุ่นเป็นหลุมพอคน
มินไม่ใกล้ขอบ จนฉันลงก่อน นางตาม
กลองศึกยังย่ำ คนเชียร์ดาบบนเวที
ใต้เท้าเปิดแล้ว พวกเขาไม่รู้
ธงจับบน ไม่จับล่าง
ล่างมีค่าย มินเตือน
ฉันจำ
ลง
ไอโบราณร้อนต่างไฟทมิฬ
แหวนตอบ
ไปหีบทีหลัง ตอนนี้พ้นตาธงก่อน
ใต้แท่นมืด ฉันคลำหินไม่คลำกลางรอย
มิน "กลางดูด"
ลิลี่เดินข้าง
จินยีโคมมืด
อันยังบน ล่อ
โขมหมอก
ไอร้อน
แหวนตอบสายเลือด
ไม่ใช่ทมิฬล้วน
มีหลงซานเก่า
ไปห้องมังกร
ไม่เปิดหีบเต็ม
ห้องมังกรคราดเมื่อเดิน
หีบแสงสั้นจางแล้ว
ไม่เปิดซ้ำ
จารึกยังไม่ถึงมือในคลื่นนี้
ก่อนอื่นพ้นธง
โขมหมอกยังมีไหม ฉันไม่รู้
อันล่อยังอยู่ไหม
สัญญาณขาด
ต้องขึ้นเร็ว
ลิลี่ "ขึ้น"
มินตาม
จินยีเกาะ
"ลงก่อน" ฉัน
"ตาม" มิน
ลิลี่ท้าย
จินยีเกาะ
รอยแตก
ฝุ่นหาย
ไอร้อน
แหวนร้อน
"อย่ากลางรอย" มิน
"ไม่กลาง" ฉัน
ใต้แท่นมืดกว่าที่คิด
หินคราด
มังกรสลัก
ไม่แตะ
ไปหีบช้าๆ
ยังไม่เปิด
สัญญาณอันขาด
ต้องจำไว้ขึ้นเร็ว
ลิลี่พร้อมขึ้น
ฉันยังไม่ขึ้นจนกว่าจารึก
หีบอยู่ตรงหน้าแล้ว
ลิลี่ "อย่าเต็ม"
ฉันวางแหวน
แสงสั้น
แผ่นจารึก
ไม่ใช่แกนก้อน
มินไม่แตะ
ควันยังไม่มาในคลื่นนี้
ขึ้นคิดไว้
"ก้าวช้า ฟังค่าย อย่าคุยดัง" ลิลี่
"ลง" ฉัน
มินตาม
จินยีเกาะ
อันล่อ
โขมหมอก
รอยแตก
ธงบน
"ลมเปลี่ยน ทิศคน อย่าชี้" ลิลี่
"ลง" ฉัน
มินตาม
จินยีเกาะ
อันล่อ
โขมหมอก
รอยแตก
ธงบน
"หินเปียก รองเท้า อย่าขยี้วง" ลิลี่
"ลง" ฉัน
มินตาม
จินยีเกาะ
อันล่อ
โขมหมอก
รอยแตก
ธงบน
"หลังคาว่าง ยังไม่ขึ้น เฝ้า" ลิลี่
"ลง" ฉัน
มินตาม
จินยีเกาะ
อันล่อ
โขมหมอก
รอยแตก
ธงบน
"น้ำในท่อ ดัง ทิศ" ลิลี่
"ลง" ฉัน
มินตาม
จินยีเกาะ
อันล่อ
โขมหมอก
รอยแตก
ธงบน
ใต้แท่นฉันคลำข้างรอย ไม่กลาง
มินพอใจ
ลิลี่ฟังหิน
จินยีโคมมืด
แหวนร้อนเมื่อใกล้หีบ
ยังไม่เปิดเต็ม
วางแหวน
แสงสั้น
แผ่นจารึก
ลิลี่เก็บ
มินไม่แตะ
ขึ้นเร็ว สัญญาณอันขาด
"ได้ยินไหม" ฉัน
"ได้ยิน" ลิลี่
"ได้" อัน
"ค่ะ" จินยี
"อย่าแยก" ฉัน
"ไม่แยก" ลิลี่
"ไม่แยก" อัน
"ไม่แยกค่ะ" จินยี
"ลงต่อไหม" มิน
"ขึ้น" ฉัน
"ขึ้น" ลิลี่
หีบแสงจาง ฉันไม่ขอแสงอีก
ลิลี่พับผ้าจารึกใส่ใน
มินหันหลังให้หีบ
จินยีไม่ดูหีบ
ขึ้นรอยแตก
กลองดังทับ
หมอกโขมยังมีไหมไม่รู้
อันอยู่บนไหมไม่รู้
ต้องขึ้น
ธงจับถ้าโชว์ฟ้าตอนโผล่
หน่วงปราณก่อนพ้น
พ้นรอยแตกแสงเจ็บ
ฉันหน่วงปราณ
ธงไม่ร้อง
ดี
หาอันโขมจินยีด้วยตา
หมอกมายายังมีซอยตะวันออก
อันเลือดแขนโบก
โขมผ้าม่วง
จินยีวิ่งมา
ครบ
ไปม่วง
ไม่ประตู
"ขึ้น" ฉัน
"ขึ้น" ลิลี่
"ตาม" มิน
"เกาะ" จินยี
พ้นแสง
หน่วงปราณ
ธงไม่ร้อง
"อัน!" ฉัน
โบกเลือดแขน
"โขม!" ผ้าม่วง
ครบ
"ไม่ประตู" ฉัน
"ท่อทีหลัง ม่วง"
โขมพยัก
วิ่ง
"ได้ยินไหม" ฉัน
"ได้ยิน" ลิลี่
"ได้" อัน
"ค่ะ" จินยี
"อย่าแยก" ฉัน
"ไม่แยก" ลิลี่
กลองศึกย่ำใกล้ ฝูงชนดันจนจินยีเกือบลอย ฉันจับแขนน้องไว้แน่น
"อย่าโชว์โคม" ฉัน
"ค่ะ" จินยีซ่อนผ้า
ธงเมืองตาหลายตา ฉันหน่วงปราณขั้นสามจนท้องแข็ง ไม่ให้สายฟ้าเล็ด
โขมหายในคน แล้วโผล่ชิดไหล่ "ล่อซอยตะวันออกแล้ว ชุดดำหลงมายาหมอก อย่าโชว์ฟ้าตอนโผล่แท่น"
อันสัญญาณไกล นิ้วสอง ยังล่อได้
ลิลี่ "ลงแท่นเมื่อรอยแตก ไม่ลงเมื่อคนเชียร์"
รอยแตกกินฝุ่นเป็นหลุมพอคน มินไม่ใกล้ขอบจนกว่าฉันลงก่อน นางตามเงา
"กลางดูด" มิน
"ไม่กลาง" ฉันคลำหินข้างรอย
กลองศึกยังย่ำ คนเชียร์ดาบบนเวที ไม่รู้ว่าใต้เท้าเปิดแล้ว ธงจับบน ไม่จับล่าง
ล่างมีค่าย มินเตือนด้วยคิ้ว
ฉันจำ ลง ไอโบราณร้อนต่างไฟทมิฬ แหวนตอบสายเลือดหลงซาน ไม่ใช่ทมิฬล้วน
"ไปหีบช้าๆ" ลิลี่
"ยังไม่เปิดเต็ม" ฉัน
จินยีเกาะชายเสื้อ "มืดค่ะ"
"โคมมืดไว้" มิน
หินคราดลายมังกรเมฆ ห้องแปดเหลี่ยมสั่นเบา หีบศิลาเริ่มคลายผนึกเมื่อแหวนใกล้
ลิลี่ "อย่าเต็ม"
ฉันวางแหวนบนฝา แสงสั้น แผ่นจารึกไม่ใช่แกนก้อน มินหันหลังไม่แตะ
"ขึ้นเร็ว" ฉัน "สัญญาณอันขาด"
"ขึ้น" ลิลี่
"ตาม" มิน
พ้นรอยแตกแสงเจ็บตา ฉันหน่วงปราณ ธงไม่ร้อง
"อัน!" ฉัน
โบกเลือดแขนจากซอย
"โขม!" ผ้าม่วงในหมอก
ครบ ไม่แตกแถว
"ไม่ประตู" ฉัน
"ม่วงก่อน ท่อเป็นทาง" โขมพยัก
วิ่งตรอกช่าง ฝูงชนยังเชียร์เวที คนไม่รู้ว่าแท่นบรรพชนเปิดปากแล้ว
ใต้แท่นบรรพชนยังร้อนจากไอโบราณ ฉันเช็ดฝุ่นออกจากแหวนก่อนเก็บ
"อย่าเปิดหีบซ้ำ" ลิลี่
"ไม่เปิด" ฉัน
มินชี้รอยเท้าควันบนเพดาน "เงาออกทางทิศเหนือ ไม่ใช่ประตูเมือง"
อันเลือดแขนแห้งแล้ว "ข้าล่อชุดดำหลงหมอกได้สิบลม ต่อไปไม่ไหวถ้าโชว์วายุ"
จินยีเกาะข้อมือฉัน "หนูได้ยินกลองค่ะ ยังเชียร์"
โขมผ้าม่วงโผล่ซอย "ฝูงชนบังตาธงได้ อย่าบังด้วยฟ้า"
ฉันพยัก หน่วงปราณขั้นสามจนท้องแข็ง วิ่งตรอกช่างทีละคน ไม่แตกแถว ไม่ตะโกนชื่อหีบ ไม่ตะโกนชื่อทายาท
แท่นเปิดปากแล้ว คนบนเวทียังไม่รู้
ดี
รู้เมื่อเราพ้นม่วง
รอยแตกใต้แท่นกว้างขึ้น ใครจุดไฟใต้เมืองถ้าไม่ใช่โขม?