แรงกดเซียนถาโถม ห้องหายใจไม่ออก ห่อในแขนฉันยังมิด ไม่มีดวงตาสีทองยืนกลางห้อง — ของในผ้าสั่น ไม่เดินออกมา
เสียงในแหวน ไม่ใช่ปากเปิดผ้า "ข้าขอเลือกเอง"
เงาผู้สร้างในแผ่นหินหัวเราะเบา "เจ้าเลือกไม่ได้"
"ทำไม"
"สายเลือดถูกกำหนดไว้แล้ว"
เงาชัดขึ้น ชายชราผมขาว คลุมดำ รอยสักคลื่นทมิฬเต็มแขน ทั้งคู่ดึงกัน ผู้สร้างถอยเข้าหิน เพราะชายนี้คือคนที่ดึงเขาออก
หัวหน้าสอดแนมขั้นสี่ก้มหน้า รู้จักกลิ่นคนนี้ ไม่เคยเห็นหน้า เขาไม่ใช่ชื่อชั้นสี่
ฉันไม่เรียกชื่อผิด "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง อันกัก โขมหมอก มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้จินขึ้นสี่เพราะแรงกด
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
ลมเปลี่ยนทิศ โขมหรี่ตาแล้วชี้ใหม่
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
จินยีสะดุด ลิลี่รับแขน น้องไม่ร้อง
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
แหวนเย็นลงวูบ ตรวจค่าย ไม่ใช่ เดินต่อ
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
ยามไกลตะโกนชื่อ เราไม่ใช่ชื่อนั้น
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
กลิ่นกำยานเจือโคลน จำแท่นกับคูไม่ให้ปน
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
แรงกดห่างลงหนึ่งลม มินสั่นหัว ยังไม่ชะล่า
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
น้ำหยดเพดาน ฉันเอียงห่อไม่ให้ชาดเปียก
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
ผ้าคลุมโขมเปลี่ยนเทา กลืนเงา
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
ลิลี่เสี้ยวพร้อมแต่ไม่ชัก
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
อันนับฝีเท้าศัตรู นิ้วสอง ยังไกล
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
มินชี้รอยแห้ง เดินตามรอยแห้ง
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
หินเปียกดูดฝ่ามือ ฉันเปลี่ยนจังหวะไม่ให้เสียงซ้ำ
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
ลมเปลี่ยนทิศ โขมหรี่ตาแล้วชี้ใหม่
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
จินยีสะดุด ลิลี่รับแขน น้องไม่ร้อง
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
แหวนเย็นลงวูบ ตรวจค่าย ไม่ใช่ เดินต่อ
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
ยามไกลตะโกนชื่อ เราไม่ใช่ชื่อนั้น
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
กลิ่นกำยานเจือโคลน จำแท่นกับคูไม่ให้ปน
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
แรงกดห่างลงหนึ่งลม มินสั่นหัว ยังไม่ชะล่า
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
น้ำหยดเพดาน ฉันเอียงห่อไม่ให้ชาดเปียก
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
ผ้าคลุมโขมเปลี่ยนเทา กลืนเงา
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
ลิลี่เสี้ยวพร้อมแต่ไม่ชัก
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
อันนับฝีเท้าศัตรู นิ้วสอง ยังไกล
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
มินชี้รอยแห้ง เดินตามรอยแห้ง
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
หินเปียกดูดฝ่ามือ ฉันเปลี่ยนจังหวะไม่ให้เสียงซ้ำ
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าให้ห่อเดินออกมาเป็นคน อย่าให้ข้าขึ้นสี่เพราะแรงกด"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กัก"
โขมม่าน
มินไม่ละตา
กอดผ้า ฟังแหวน ไม่ฉีกดูหน้า
ลมเปลี่ยนทิศ โขมหรี่ตาแล้วชี้ใหม่
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ห้ามเปิดห่อ"
ลิลี่ขวาง
อันกัก
โขมหมอก
มิน "ชายผมขาวไม่ใช่คลื่นข้า แต่หนากว่าหัวหน้า"
จินยี "ค่ะ"
จินยีสะดุด ลิลี่รับแขน น้องไม่ร้อง
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
แล้วคลื่นที่เราไม่เห็นขยับใกล้ขึ้น?