แรงกดขั้นสี่กดหญ้าแนบดิน หกคนยังปากถ้ำ ห่ออุ่นทุกลม แกนในแหวนสั่นเตือนสม่ำเสมอ
"ถอยก่อน" ฉันเสียงต่ำ
มินซ้าย นิ้วยันต์ม่วง อ่านคลื่นทมิฬจากป่า โขมอีกฟาก หมอกคลุมต้นไม้ ลิลี่กางกระบี่วิญญาณหวีดเบา จินยีโคมเยียวยาใกล้อก อันหญิงกระชับถุงยา หลังฉัน
ถอยไกลไม่ได้
หัวหน้าหน่วยสอดแนมกลางลานหิน ชุดดำ รอยสักคลื่นทมิฬบนแขนขวาขยับเหมือนมีชีวิต พลังขั้นสี่แผ่ ต้นไม้โบราณแตก หินยุบเป็นวง
มินกระชับเข่า ไม่ละตา "ขวางทางทั้งหมดแล้ว เขาไม่ได้ล็อกแค่ทิศเดียว"
"ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง" ฉัน "จุดบางถ้ามี มินชี้"
จินยี "ค่ะ"
อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
ลมเปลี่ยนทิศ โขมหรี่ตาแล้วชี้ใหม่
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
จินยีสะดุด ลิลี่รับแขน น้องไม่ร้อง
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
แหวนเย็นลงวูบ ตรวจค่าย ไม่ใช่ เดินต่อ
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
ยามไกลตะโกนชื่อ เราไม่ใช่ชื่อนั้น
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
กลิ่นกำยานเจือโคลน จำแท่นกับคูไม่ให้ปน
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
แรงกดห่างลงหนึ่งลม มินสั่นหัว ยังไม่ชะล่า
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
น้ำหยดเพดาน ฉันเอียงห่อไม่ให้ชาดเปียก
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
ผ้าคลุมโขมเปลี่ยนเทา กลืนเงา
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
ลิลี่เสี้ยวพร้อมแต่ไม่ชัก
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
อันนับฝีเท้าศัตรู นิ้วสอง ยังไกล
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
มินชี้รอยแห้ง เดินตามรอยแห้ง
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
หินเปียกดูดฝ่ามือ ฉันเปลี่ยนจังหวะไม่ให้เสียงซ้ำ
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
ลมเปลี่ยนทิศ โขมหรี่ตาแล้วชี้ใหม่
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
จินยีสะดุด ลิลี่รับแขน น้องไม่ร้อง
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
แหวนเย็นลงวูบ ตรวจค่าย ไม่ใช่ เดินต่อ
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
ยามไกลตะโกนชื่อ เราไม่ใช่ชื่อนั้น
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
กลิ่นกำยานเจือโคลน จำแท่นกับคูไม่ให้ปน
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
แรงกดห่างลงหนึ่งลม มินสั่นหัว ยังไม่ชะล่า
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
น้ำหยดเพดาน ฉันเอียงห่อไม่ให้ชาดเปียก
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
ผ้าคลุมโขมเปลี่ยนเทา กลืนเงา
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "อย่าตั้งชื่อเขาว่าชั้นสี่ เขาคือหัวหน้าสอดแนมขั้นสี่"
ลิลี่ "จำ"
อัน "กักกลิ่น"
โขม "ม่านปาก"
มินไม่ละตา
กอดห่อ อย่าให้สายเลือดเรียกเขาหัน
ลิลี่เสี้ยวพร้อมแต่ไม่ชัก
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
ฉัน "ถอยก่อน ห้ามเปิดห่อ ห้ามชนตรง"
มิน "ขวางทางทั้งหมด เขาล็อกไม่แค่ทิศเดียว"
ลิลี่กางกระบี่ไม่ชักเต็ม
อันกระชับถุงยา
โขมหมอกคลุมต้นไม้
จินยี "ค่ะ"
อันนับฝีเท้าศัตรู นิ้วสอง ยังไกล
ลิลี่ "ไหว"
อัน "ไหว"
จินยี "ค่ะ"
ฉัน "ห้ามเปิด"
ฉันไม่ตอบคลื่นด้วยฟ้า
แล้วคลื่นที่เราไม่เห็นขยับใกล้ขึ้น?