ซอกหินริมน้ำสาขานอกดงไผ่ หยดน้ำกระทบโขดดังก้อง หกคนกลืนราตรี ฉันหน่วงสายฟ้าขั้นสามไม่ให้เล็ด
แหวนลวก ชี้ตามน้ำสาขาลงแม่น้ำดาว ไม่ชี้ดง
"อย่าเดินกลางสองเส้น" มิน
ลิลี่ "ห่อต่ำ"
ฉันลดแขน ชาดไม่โชว์ โขมคลุมย่ามเปียก อันกักกลิ่น จินยีเกาะชายเสื้อ "ไม่เปิดค่ะ"
คลื่นหนึ่งวนดง หนึ่งตามห้วย เราเลือกน้ำสาขาตามแหวน ไม่เลือกดงที่หัก
ยามเมืองไม่มีถึงซอกนี้ มีแต่คลื่นไร้ร่าง ทูตไม่ลงกาย ขั้นสี่สวนยังไม่ถึงน้ำ
ห่อสั่น ลมหายใจแผ่ว ฉันไม่เปิด
แหวนพ้องห่อ พอรู้ว่าสายเลือดแนบกาย ไม่พอรู้หน้า
หยดน้ำบนรากไทรหยุดกลางอากาศ ผิวน้ำสาขาสั่น อุณหภูมิดิ่ง ไอน้ำเป็นฝ้าขาว
แดงวาบอีก
อย่าขยับ
อย่าตอบด้วยฟ้า
รอให้หยดตกก่อนก้าว
ปากห้วยแยกเป็นสองเส้นบนตลิ่ง หยดน้ำบนรากไทรหยุดกลางอากาศ ผิวสาขาสั่น อุณหภูมิดิ่ง ไอน้ำเป็นฝ้าขาว
ฉันหน่วงสายฟ้าขั้นสามไม่ให้เล็ด หกคนกลืนราตรีในซอกหินริมน้ำสาขา นอกดงไผ่แล้ว ไม่ปลอดภัย แค่พ้นเส้นหัก
ระบบแดง คลื่นพิกัดทมิฬแผ่ตลิ่งปากห้วย กลิ่นแกนยังไม่ขาด แยกสองทิศ
แหวนลวก ชี้ตามน้ำสาขาลงแม่น้ำดาว ไม่ชี้ดง
มิน "อย่าเดินกลางสองเส้น"
ลิลี่ "ห่อต่ำ"
ฉันลดแขน ชาดไม่โชว์ โขมคลุมย่ามเปียก อันกักกลิ่น จินยีเกาะชายเสื้อ "ไม่เปิดค่ะ"
คลื่นหนึ่งวนดง หนึ่งตามห้วย เราเลือกน้ำสาขาตามแหวน ไม่เลือกดงที่หัก
ยามเมืองไม่มีถึงซอกนี้ มีแต่คลื่นไร้ร่าง ทูตไม่ลงกาย ขั้นสี่สวนยังไม่ถึงน้ำ
ห่อสั่น ลมหายใจแผ่ว ฉันไม่เปิด แหวนพ้องห่อ พอรู้สายเลือดแนบกาย ไม่พอรู้หน้า
แดงวาบอีก อย่าขยับ อย่าตอบด้วยฟ้า รอให้หยดตกก่อนก้าว
ลิลี่กระซิบ "หยดยังค้าง"
อัน "แรงกดจากปากห้วยแยกแล้ว อย่าให้กลิ่นไปทั้งสองทาง"
โขม "หมอกพอพรางซอก ไม่พรางคลื่น"
มิน "ทิศดงหักไผ่ ทิศน้ำสาขาสั่นผิว แหวนชี้สั่น"
ฉัน "ก้าวเมื่อหยดตก ตามน้ำ"
จินยี "ค่ะ หนูไม่เรียก"
หยดตกดังก้องบนโขด เราเลาะต่ำตามสาขา ห่อเอียง ชาดมิด รากไทรเกี่ยวข้อเท้า ฉันเตะรากไม่เตะลำ
คลื่นทิศดงห่างเป็นเสียงไผ่หักไกล คลื่นทิศห้วยติดผิวน้ำข้างเท้า อย่าเดินกลาง
เลาะสาขาจนรากไทรคร่อมซอก หยดตกแล้วไม่ค้างอีก ผิวน้ำยังสั่น ทิศดงห่าง ทิศห้วยติด
ลิลี่ "พักใต้ไทรไหม"
ฉัน "พักสั้น ห่อบนตัก ไม่บนดิน"
อัน "กักแผลสะเก็ด"
โขมคลุมย่าม "คนดูเป็นของเปียก"
มิน "แรงกดใหม่มาจากป่าเหนือ คนละมือ อย่าปนกับคลื่นปากห้วย"
จินยี "ค่ะ ไม่เปิด"
สิบลมใต้ไทร แหวนชี้ฝั่งหมอกแม่น้ำดาว แรงกดป่าเหนือเลื่อนใกล้โค้ง เราไม่ขึ้นตลิ่งทัก
ฉัน "ข้ามเมื่อมินพยัก"
มินยังไม่พยัก ฟังหิน แรงกดเลื่อน
อย่าเปิดห่อเพราะรอ อย่าตอบฟ้าเพราะสั่น ขั้นสามคง ทูตไม่ลง ขั้นสี่สวนไม่ถึงน้ำ
หยดบนรากไทรตกเป็นจังหวะปกติแล้ว ฝ้าขาวยังเจือ คลื่นสองทิศยังแยก เราอยู่ทิศน้ำ ไม่เดินกลาง
รากไทรเกี่ยวข้อเท้าอีก ฉันเตะราก ห่อเอียง ชาดมิด
ลิลี่ "ทิศดงห่างจริงไหม"
มิน "หักไผ่ไกล ผิวสาขาติดเท้า แหวนชี้สาขา"
อัน "อย่าเดินกลาง"
โขม "ซอกไทรกลืนได้หก"
จินยี "ไม่เปิดค่ะ"
แรงกดป่าเหนือเริ่มแผ่จากโค้ง คนละมือกับคลื่นปากห้วย ฉันหน่วงขั้นสาม อย่าปนสองคลื่นในหัว
รอหยดปกติ เลาะต่อตามน้ำลงแม่น้ำดาว ห่อสั่นแผ่ว ยังมิด ทูตไม่ลง ขั้นสี่ไม่ถึงน้ำ
ซอกไทรกลืนหกคนแบบงอ ฉันวางห่อบนตักเหนือผ้าคลุม ไม่บนดิน ชาดห้ามโคลน
ลิลี่กระซิบ "หยดตกแล้ว สั่นยัง"
มิน "ผิวสาขายังสั่น ทิศดงห่าง"
อัน "กลิ่นแกนข้ากักทิศน้ำ ไม่กักทิศดงพร้อมกัน"
โขม "อย่าให้ข้าคลุมทั้งสองทาง"
จินยี "หนูไม่เรียก ไม่เปิดค่ะ"
แรงกดป่าเหนือแผ่ถึงโค้งดังขึ้น คนละจังหวะกับคลื่นปากห้วย ฉันแยกในหัวให้ขาด ปนแล้วพลาดทาง
ฉัน "ป่าเหนือไม่ใช่คลื่นดมกลิ่น ไม่ใช่ขั้นสี่ลาน"
ลิลี่ "รู้ อย่าทัก"
อัน "หนักกว่าปากห้วย ยังไม่ใช่ทูต"
โขม "พรางตาได้ แรงกดไม่ได้"
มินฟังหินสิบลม "เลื่อนพ้นโค้งชั่วเมื่อข้าพยัก"
รอ ห่ออุ่น ชีพจรช้า ยังมิด แหวนชี้ฝั่งหมอกแม่น้ำดาว ไม่ชี้ทวนดง ไม่ชี้กลางสองเส้น
ยามเมืองไม่มี คลื่นไร้ร่างทิศห้วยติดเท้า ทูตไม่ลงกาย ขั้นสี่สวนไม่ถึงน้ำ ขั้นสามคง หน่วงไม่เล็ด
ลิลี่จับข้อมือเมื่อฉันเกือบลื่นบนตะไคร่ "ห่อ"
ฉัน "กอดอยู่"
จินยีกำชายเสื้อไม่กำห่อ
มินยังไม่พยัก แรงกดเลื่อน หยดไทรตกเป็นจังหวะคน ฝ้าขาวเจือ อย่าตอบฟ้า อย่าเปิดผ้าเพราะรอ
พยักเมื่อไรข้ามเมื่อนั้น ตามแหวน ไม่ตามกลัว
รอพยักใต้ไทร ฉันนับลมหายใจสามสิบ ห่ออุ่นสวนทางหินเย็น
ลิลี่ "ป่าเหนือกดหลังคอ"
อัน "กดไม่เท่าทูต อย่าทัก"
โขม "หมอกซอกบางลง"
มิน "เลื่อนอีกห้าลม"
จินยี "ค่ะ"
แรงกดเลื่อนพ้นโค้งชั่ว มินพยัก ฉัน "ลงน้ำ"
โขมชี้โขด ลิลี่ยกน้อง อันท้าย ห่อบนอกพ้นผิว ชาดไม่ฉาน เย็นเอว กลางลำเชี่ยว อย่าโผล่ หมอกฝั่งโน้นหนา แหวนชี้หมอก
ขึ้นตลิ่ง ทรุด แกนสงบ ห่อพ้อง ไม่เปิด ข้ามรอดไม่ใช่บ่อ ขั้นสามคง ทูตไม่ลง ขั้นสี่ไม่ถึงน้ำ คลื่นปากห้วยจางทางฝั่งเก่า ป่าเหนือบรรจบซอกว่าง
อย่าชะล่า เลาะหมอกตามแหวน ห่อมิด
เลาะหมอกตามแหวนหลังข้าม ห่อบนอก ชาดมิด ลิลี่ท้าย อันท้ายลม โขมนำทางไม่นำทีม มินอ่าน จินยีติดชายเสื้อ
ลิลี่ "มองไม่เกินห้าก้าว"
อัน "อย่าเรียก"
โขม "หนาเกินข้า"
มิน "พ้องแหวนกับห่อ"
จินยี "ไม่เรียกค่ะ"
ฉัน "ขอบ"
ศาลาเงาใกล้ ห้ามพุ่ง ห้ามพัง ห้ามเปิด ป่าเหนือไกล คลื่นปากห้วยจาง ขั้นสามคง ทูตไม่ลง ขั้นสี่ไม่ถึงฝั่งนี้
พิงไม้ กุมห่อ แสงทองจาง สายเลือดหลับ ไม่ใช่คำสั่งเปิด เลือกขอบไม่ลาน
ถึงแท่นเมื่อไรซ่อนเงาเมื่อนั้น
ถึงขอบลานศาลา หกคนงอหลังโขด ห่อบนอก
ลิลี่ "เข้าเงาฐานไหม"
ฉัน "เข้า"
อัน "ลบกลิ่นตอนเข้า"
โขม "คลุมเท้า"
มิน "ไม่เข้าในประตู"
จินยี "ไม่เปิดค่ะ"
ซ่อนฐาน ไอเคลื่อน ห่อตอบ แกนตอบ พ้อง ไม่เปิด คลื่นทมิฬไกลพ้นหวุดหวิด อย่าชักฟ้า ลิลี่อย่าทักใน อันห้ามเลือด โขมเงา มินไม่ใช่ข้า หน่วงขั้นสาม ป่าเหนือไกล ปากห้วยจาง หมอกคนละโขม ทูตไม่ลง ขั้นสี่ไม่ถึง ห่อมิด ศาลาขยับไอ
อย่าชะล่าเพราะข้ามน้ำรอด อย่าเปิดเพราะพ้อง อย่าพังประตู
ลิลี่เฝ้าท้ายสิบศอก อันกักเหงื่อ โขมกลืนรอย มินฟังแท่น จินยีหุบโคม ฉันกอดห่อไข้ต่ำ ชีพจรช้า ยังมิด ไม่เดาหน้า ไม่เรียกชื่อในหมอก ไม่ชักฟ้า
ระบบไม่ดับ คลื่นเจือจางรอบศาลายังตอบแกน ไอในเคลื่อนเบา ป่าเหนือไกล ทูตไม่ลง ขั้นสี่ไม่ถึง ขั้นสามคง
หกคนนิ่งขอบ ห่อมิด ศาลาขยับไอ ใครในนั้นยังไม่ชื่อ?
อย่าทัก?
อย่าทัก ฉันกอดห่อ ลิลี่เฝ้า อันกัก โขมกลืน มินฟัง จินยีหุบ ขอบลานเย็น ไอเบา แหวนร้อนน้อย ผ้าตอบ ห้ามฉีก ห้ามพัง ห้ามกลาง ห้ามชักฟ้า ห้ามเรียกชื่อ ห้ามขึ้นสี่ ห้ามชนคลื่น ทูตไม่ลง ขั้นสี่ไม่ถึง ป่าเหนือไกล ปากห้วยจาง หมอกคนละโขม สะท้อนหลงซานเจือจาง หกคนนิ่ง ห่อมิด ศาลาขยับไอ ใครในนั้นยังไม่ชื่อ ยังไม่เปิด ข้ามรอดไม่ใช่บ่อ อย่าชะล่า
ลิลี่ "ห่อ" ฉัน "กอดอยู่" อัน "กลิ่น" โขม "รอย" มิน "ไม่ใช่ข้า" จินยี "ค่ะ"
ก้าวศอกบนขอบหรือนิ่งต่อ?
นิ่ง ลิลี่เฝ้าสิบศอก อันกัก โขมกลืน มินฟังแท่น จินยีหุบ ฉันกอดห่อ ชีพจรช้า ยังมิด ไอเบา แหวนร้อนน้อย ห้ามฉีก ห้ามพัง ห้ามกลาง ห้ามชักฟ้า ห้ามเรียก ห้ามขึ้นสี่ ทูตไม่ลง ป่าเหนือไกล หมอกคนละโขม หกคนนิ่ง ศาลาขยับไอ ใครยังไม่ชื่อ
ลิลี่ "นิ่งพอ" มิน "พอไม่เข้า" ฉัน "พอขอบ" อัน "กัก" โขม "คลุม" จินยี "ค่ะ"
นิ่งต่อบนขอบ?
นิ่ง ห่อมิด ลิลี่เฝ้า อันกัก โขมกลืน มินฟัง จินยีหุบ ไอเบา ห้ามฉีก ห้ามพัง ขั้นสามคง ทูตไม่ลง ใครยังไม่ชื่อ
ลิลี่ "พอ" ฉัน "พอขอบ"
พอ?
พอขอบ ห่อมิด ยังมิด?